Մասնակից:LilitMir/Ավազարկղ1

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
«Այս վայրագությունները ձեր մեղքն են». Գերմանիայում ամերիկյան օկուպացիոն վարչակազմի պաստառը, 1945 թվական

Գերմանական մեղք (գերմ.՝ deutsche Schuld; գերմ.՝ Kollektivschuld. ընդհանուր մեղք), հավաքական մեղքի և ամոթի զգացում նացիստական ​​Գերմանիայի ժամանակ կատարված հանցագործությունների համար, որն ի հայտ է եկել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Գերմանիայի պարտությունից հետո։

Անցյալի հաղթահարում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9D%D0%B5%D0%BC%D0%B5%D1%86%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D0%B0


LilitMir/Ավազարկղ1

Էդոգավա Ռամպո (ճապ.՝ 江戸川 乱歩), իսկական անունը` Հիրայ Տարո (ճապ.՝ 平井 太郎, ), ճապոնացի գրող և քննադատ, որը համարվում է ժամանակակից ճապոնական դետեկտիվ ժանրի հիմնադիրը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիրայ Տարոն ծնվել է 1894 թվականին Միե պրեֆեկտուրայի Նաբարի քաղաքում։ 1912-1916 թվականներին սովորել է Վասեդայի համալսարանի տնտեսագիտության բաժնում։ Սովորելուց հետո աշխատել է որպես վաճառքի գործակալ, գործավար, ամսագրի խմբագիր և թերթի թղթակից։

Պատանեկության տարիներին Էդգար Պոյի մեծ երկրպագու էր, ուստի նրա կեղծանունը՝ Էդոգավա Ռանպո, համահունչ է ամերիկացի հայտնի գրողի անվան հետ[1][2]։

«Ստվեր-մարդը» առաջին ճապոնական գիրքն է, որը կարդացել եմ սկզբից մինչև վերջ: Ինձ դուր է գալիս Հիրայ Տարոն, իզուր չէ, որ նա վերցրել է նման կեղծանուն՝ Էդոգավա Ռամպո-Էդգար Ալան Պո:
- Ստրուգացկի եղբայրներ, Կաղ ճակատագիր

1923 թվականին Հիրայը գրում է իր առաջին պատմվածքը՝ «Պղնձե մետաղադրամը» (Nisen Dōka, 二銭銅貨), որը հետագայում հրատարակվում է Էդոգավա Ռամպո կեղծանունով։ Նրա ստեղծագործություններից շատերի գլխավոր հերոսը դետեկտիվ Կոգորո Ակեչին էր։

1926 թվականին Էդոգավան հրատարակել է առաջին վեպը, իսկ 1931 թվականին՝ առաջին ժողովածուն։ 1947 թվականին դարձել է «Ճապոնական դետեկտիվ գրողների ակումբի» հիմնադիրներից մեկը, իսկ 1954 թվականին սահմանել է գրական մրցանակ դետեկտիվ ժանրի լավագույն ստեղծագործության համար[2]։

1939 թվականին՝ Մարկո Պոլոյի կամրջի միջադեպից երկու տարի անց, և 1937 թվականին՝ Չին-Ճապոնական երկրորդ պատերազմի բռնկումից հետո, կառավարական գրաքննությունը հրամայել է Էդոգավային հրաժարվել իր «Թրթուրը» (芋虫, Imo Mushi) պատմվածքից, որը նա հրատարակել էր առանց միջադեպերի մի քանի տարի առաջ իր պատմվածքների ժողովածուից։

«Թրթուրը» պատմում է մի վետերանի մասին, որը կաթվածահար է եղել և այնքան է այլանդակվել պատերազմից, որ վերածվել է մարդկային «թրթուրի» և ի վիճակի չէ, անկարող է ինքնուրույն խոսել, շարժվել կամ ապրել։ Գրաքննիչները արգելել են պատմությունը՝ ըստ երևույթին մտածելով, որ պատմությունը ուշադրությունը կշեղի պատերազմից: Սա հարված էր Ռանպոյին, որը եկամուտ ստանալու համար ապավինում էր վերահրատարակություններից ստացված հոնորարներին: Պատմությունը ոգեշնչել է ռեժիսոր Կոջի Վակամացուին, որը նկարել է «Թրթուր» ֆիլմը, որը Բեռլինի 60-րդ միջազգային կինոփառատոնում ստացել է «Ոսկե արջ»[3]։

Էդոգավան, որն ուներ բազմաթիվ առողջական խնդիրներ, այդ թվում՝ աթերոսկլերոզ և Պարկինսոնի հիվանդություն, մահացավ ուղեղի արյունազեղումից իր տանը 1965 թվականին: Նրա գերեզմանը գտնվում է Թամայի գերեզմանատանը՝ Ֆուտյուում՝ Տոկիոյի մոտակայքում: Էդոգավա Ռամպոն մահացել է 1965 թվականին ինսուլտից։

1969 թվականին Էդոգավա Ռամպոյի մի քանի պատմվածքների հիման վրա ճապոնացի կինոռեժիսոր Տերուո Իսիին, որը բարձր էր գնահատում գրողի աշխատանքը, նկարահանել է «Էդոգավա Ռամպոյի ընտրանի. այլանդակված ժողովրդի սարսափները (մղձավանջային հրեշներ, անձև մարդկանց սարսափներ)» (1969 թվական)։


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Ranpo Edogawa - Biography». IMDb. Արխիվացված է օրիգինալից 2016-04-14-ին. Վերցված է 2009-04-08-ին. {{cite web}}: Unknown parameter |deadlink= ignored (|url-status= suggested) (օգնություն)
  2. 2,0 2,1 «Мастера детектива. Эдогава Рампо». Արխիվացված է օրիգինալից 2010-06-03-ին. Վերցված է 2009-04-09-ին. {{cite web}}: Unknown parameter |deadlink= ignored (|url-status= suggested) (օգնություն)
  3. Roxborough, Scott. «Hollywood Reporter: Berlin festival unveils full lineup». hollywoodreporter.com. Արխիվացված է օրիգինալից February 5, 2010-ին. Վերցված է 2010-02-07-ին.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]



Օնորե դը Յուրֆե

Օնորե դը Յուրֆե (ֆր.՝ Honoré d'Urfé, ), մաներիստական դարաշրջանի ֆրանսիացի գրող, հայտնի հովվական «Աստրեա» վեպի հեղինակ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օնորե դը Յուրֆեն Կլոդ դը Յուրֆեի թոռն էր, որը ներկայացնում էր Հենրի II Վալուայի շահերը Վատիկանում։ Նրա մայրը՝ մարկիզա դը Բոժեն, Ռենե Սավոյացու թոռնուհին էր՝ Տանդի Լասկարիսի ժառանգորդը։ Հայրը 1574 թվականին թունավորվել է։ Դը Յուրֆեի տոհմական ունեցվածքը ժառանգել է գրողի ավագ եղբայրը՝ կոմս Ժան դը Յոււրֆեն՝ մարկիզ դը Բոժեն, ում դուստրը՝ Ժենևիևան, ամուսնացած էր Կրոյից առաջին դքսի հետ։


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

LilitMir/Ավազարկղ1
LilitMir/Ավազարկղ1


https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%AE%D1%80%D1%84%D0%B5,_%D0%9E%D0%BD%D0%BE%D1%80%D0%B5_%D0%B4%E2%80%99 - Օնորե դը Յուրֆեն



Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


LilitMir/Ավազարկղ1

Անտուան դե Ռիվարոլ (ֆր.՝ Antoine Rivarol, ), ֆրանսիացի գրող, թարգմանիչ, լրագրող:

ԱԶԲ անդամ երկրներ

https://hy.wikipedia.org/wiki/%D5%8E%D5%AB%D6%84%D5%AB%D5%BA%D5%A5%D5%A4%D5%AB%D5%A1:50000_%D5%AF%D5%A1%D6%80%D6%87%D5%B8%D6%80%D5%A1%D5%A3%D5%B8%D6%82%D5%B5%D5%B6_%D5%B0%D5%B8%D5%A4%D5%BE%D5%A1%D5%AE%D5%B6%D5%A5%D6%80


Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ջեննի Հոլցերի աշխատանքներից

Warning: Default sort key "Ռիվարոլ, Անտուան" overrides earlier default sort key "Ռամպո, Էդոգավա". Warning: Default sort key "Շեֆլե, Ալբերտ Էբերհարդ" overrides earlier default sort key "Ռիվարոլ, Անտուան".

[Ն 1]:


Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նշումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Տ