Լևոն Իշտոյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Football pictogram.svg
Լևոն Իշտոյան
Անձնական տվյալներ
Ամբողջական անուն Լևոն Հարությունի Իշտոյան
Ազգությունը Հայաստան Հայաստան
Քաղաքացիությունը Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
Ծննդյան ամսաթիվ սեպտեմբերի 3, 1947 (72 տարեկան)
Ծննդավայր Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Հասակ 176 սմ
Քաշ 70 կգ
Դիրք հարձակվող
Ակումբային տեղեկություններ
Ներկա ակումբ Կարիերան ավարտել է
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1965-1968 Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն Շիրակ 91 (8)
1968-1975 Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն Արարատ (Երևան) 196 (28)
Ազգային հավաքական
1971 Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ (օլիմպիական) 1 (1)
1971-1974 Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ 8 (0)
Մարզչական կարիերա
1984-1985 Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն Արարատ (Երևան) օգնական
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

Լևոն Հարությունի Իշտոյան (սեպտեմբերի 3, 1947(1947-09-03)[1], Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային հայ ֆուտբոլիստ, խաղացել է ԽՍՀՄ-ի ֆուտբոլի հավաքականից և Արարատ Երևանից որպես հարձակվող։ 1971 թ. եղել է սպորտի վարպետ։ 1988 թ.-ին արտագաղթել է ԱՄՆ և Լոս Անջելեսում բացել ֆուտբոլային դպրոց՝ Արարատ, իսկ 2008 թ.-ին՝ Իշտոյանի ֆուտբոլի ակադեմիա։

Ակումբային կարիերան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1960 թ.-ին Շիրակ դպրոցի սան։ 1965 թ.-ին խաղացել է հիմնական թիմում։ Առաջին մրցաշրջանը քիչ է խաղացել և խփել է մեկ գնդակ։ 1966-68 թթ. խաղացել է Շիրակի կողմից և անցկացրել է 75 խաղ և խփել է 7 գնդակ։ 1968-ից խաղացել է Երևանի Արարատից և բարձրագույն լիգայում անցկացրել է 196 խաղ և խփել է 28 գնդակ։ Իշտոյանը խոստովանել է որ իր լավագույն խաղը անցկացրել է 1973 թ.-ի հոկտեմբերին՝ ԽՍՀՄ գավաթի եզրափակչին, որտեղ նրանց հակառակորդն էր Կիևի Դինամոն և այդ խաղի ընթացքում նա խփել է իր թիմի երկու որոշիչ գնդակները, որն էլ Արարատին պարգևել է 2։1 հաշվով հաղթանակ։

2013 թ. հոկտեմբերի 10-ին Հայկական ֆուտբոլի զարգացման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի և ձեռք բերած փայլուն նվաճումների համար պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով[2]։

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Գրիգորյան Ա.Գ. Լևոն - Հարությունի որդին. - «Ուրարտու» թերթ - №15 2002 թ.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]