Լյուիզիտ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լյուիզիտ
Lewisite.svg
Քիմիական բանաձևC₂H₂AsCl₃
Մոլային զանգված3,4E−25 կիլոգրամ[1] գ/մոլ
Խտություն1,89 ± 0,01 գ/սմ³[2] գ/սմ³
Հալման ջերմաստիճան0,1 ± 0,1 °C[2] °C
Եռման ջերմաստիճան190 ± 1 °C[2] °C
Քիմիական հատկություններ
Բեկման ցուցիչ1,6076
Դասակարգում
CAS համար50361-05-2
PubChem5372798
SMILESC(=C[As](Cl)Cl)Cl
ChEBI4522971
Եթե հատուկ նշված չէ, ապա բոլոր արժեքները բերված են ստանդարտ պայմանների համար (25 °C, 100 կՊա)
Լյուիզիտի նույնականացման ամերիկյան պաստառ (Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջան)

Լյուիզիտ (ամերիկացի քիմիկոս Ուինֆորդ Լի Լյուիսի 1878-1943) անունից), CICH=CHAsCI β-քլորվինիլ-դիքլորարսին (β-Լյուիզիտ), ընդհանուր թունավորման գրգռող և մաշկապալարային ազդեցության թունավոր նյութ։ Տեխնիկական նյութը պարունակում է β-Լյուիզիտ և γ-Լյուիզիտ α-Լյուիզիտը ցիս և տրանսիզոմերների խառնուրդ է, որոնք եռում են համապատասխանաբար 170° և 196°Շ-ում, խտությունը՝ 1609,2 կգ/խ3 (23,5°Շ-ում)։ Անգույն հեղուկներ են, չեն լուծվում ջրում, լուծվում են օրգանական լուծիչներում։ Մտացվում է կատալիզատորների (AlC13, HgCl2 և այլն) ներկայությամբ ացետիլենը AsCl2-ի հետ Փոխազդելիս։ Շնչառական օրգանների միջոցով ազդելու մահացու խտությունը 0,25 մգ/լ է (15 րոպե), մաշկի վրա ընկնելիս՝ 25 մգ/կգ։ Բուժման արդյունավետ միջոցը մերկապտոպրոպանոլն է և նրա ածանցյալները։ Լյուիզիտը առաջին անգամ ստացվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջում, բայց չի կիրառվել։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 644 CC-BY-SA-icon-80x15.png