Լիվոռնոյի հայկական տպագրություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Լիվոռնոյի Հայկական Տպագրություն, 1639 թվականին Նոր Ջուղայի Ամենափոքր կից վանքի վանահայր Խաչատուր Կեսարացին, տեղի նորահաստատ տպարանը կատարելագործելու նպատակով, Հովհաննես Զուղայեցուն (Քթռշենց) ուղարկում է Եվրոպա՝ տպագրության արվեստի մեջ հմտանալու և տպագրական հարմարանքներ ձեռք բերելու։ Նա ուղևորվում է Վենետիկ, ապա Հռոմ, որտեղ պատրաստել է տալիս հայերեն տառեր, տեղափոխում Լիվոռնո և տեղի հայ վաճառականների աջակցությամբ, իտալական մի տպարանում, 1644 թվականին լույս ընծայում մեկ սաղմոսարան։ 1670 թվականին Լիվոռնոյում Ոսկան Երևանցին իր սեփական տպարանում հրատարակում է երկու գիրք՝ «Վարդապետութիյուն քրիստոնէական» և «Պարտեզ հոգևոր»։ Դրանից հետո այդ քաղաքում հայերեն գիրք չի տպագրվել։ Այն կարծիքը, թե իբր 1690—1710 թվականներին Լիվոռնոյում հայկ. տպարան է գործել, թյուրիմացության հետևանք է։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 627 CC-BY-SA-icon-80x15.png