Էկլեկտիզմ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Էկլետիզմ (հին հունարեն՝ ἐκλέγω «ընտրում եմ» բառից), փիլիսոփայական համակարգի ստեղծման եղանակ՝ տարբեր դրույթներ հաշվի առնվելով, որոնք փոխառնված են այլ փիլիսոփայական համակարգերից։ Այս տերմինն առաջին անգամ օգտագործվել է 2-րդ դարում ալեքսանդրիացի փիլիսոփա Փոթամոնի կողմից, որի մասին Դիոգենես Լայերտացին գրել է իր «Հայտնի փիլիսոփաների կյանքի, ուսմունքի և ասույթների մասին» տրակտատի վերջում։

Ճարտարապետություն և արվեստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էկլեկտիկա տերմինն արվեստի մեջ օգտագործվում է նրա համար, որպեսզի բնութագրի մի աշխատանքի մեջ օգտագործված տարբեր պատմական ոճերը։ Այն հիմնականում մեծ կիրառություն ունի ճարտարապետությունում և դեկորատիվ արվեստում։ Այս տերմինը երբեմն օգտագործվում է 19-րդ դարի ճարտարապետական ոճը բնութագրելու համար, որը հաջորդել էր Նեոկլասիցիզմին (1820 թ.)[1], բայց 1970 թ.-ից սկսած այդ ոճի զարգացումն արդեն վերագրում են Հիստորիցիզմին։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Էկլեկտիզմ»։ Փիլիոսոփայական հանրագիտարան։ Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 20-ին։ Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 14 

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ճարտարապետության ընտրություն. Էկլեկտզիմը Ամերիկայում, 1880-1910. Հեղ. Լեոնարդ Կ. Էաթոն, 1975
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 39 CC BY-SA icon 80x15.png