Զաբուղոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Զաբուղոն գող էր, բայց ոչ սովորական, որին կարող էին ծաղրել բանտում, և ոչ էլ ավազակ էր։ Նա տարբերվում էր իր ճարպկությամբ։ Ամենայն հեշտությամբ հաղթահարում էր ամենաամուր փակված դուռը և ամենաբարձր պատը։ Ասես ստցեր լիներ։ Իսկ գյուղի բնակիչները ասես մտերմացել էին նրա հետ։ Զբուղոն նշանված էր, սակայն ոչ եկեղեցով։ Պարզապես, միմյանց հավիտյան սիրելու խոսք էին տվել՝ այն էլ գիշերով։ Իր սիրեցյալը Վասիլիկն էր, ում ամեն գիշեր նոր կերպարներով էր հանդես գալիս Զաբուղոն։ Վասիլիկի կյանքը սկսվում և ավարտվում էր գիշերով։ Սակայն նա իր բնույթով ցուցամոլ էր և դժգոհում էր, որ իր երջանկությունը մյուսները չեն տեսնում։ Մի օր մի երիտասարդ Վասիլիկին ամուսնությաքն առաջարկություն է անում։ Վերջինս Զաբուղոնի ասիրո լծից ազատվելու համար համար նրանց հերթական հանդիպման գիշերը կանչում է ոստիկաններին և մատնում է հմուտ գողին։ Զաբուղոն յոթ տարի պետք է մնար բանտում։ Բազմաթիվ փորձեր է անում փախուստի, սակայն միշտ բռնվում է։ Վերջապես, երրորդ տարում նրան հաջողվում է փախչել։ Նա գնում կանգնում է Վասիլիկի տան դիմաց և դավաճանության պատկեր է տեսնում։ Ծածուկ ներս է մտնում, վերցնում դանակը և ուզում է վրեժխնդիր լինել, սակայն հանդարտում է և դուրս գալիս տնից։ Ամբողջ գիշեր թափառում է, հասկանում, որ իր ազատությունն անիմաստ է և արշալույսին վերադառնում է բանտ:

Զաբուղոն, հայ նշանավոր գրող Գրիգոր Զոհրապի նորավեպերից է, որը գրվել է 1893 թվականին։

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նորավեպը Զոհրապի «Լուռ ցավեր» շարքից է։ Նորավեպը սյուժե չունի. իրար հաջորդող դեպքերի շղթա գոյություն չունի։ Հեղինակը պատմում է մի իրադարձության մասին, որ երկար մտորելու տեղիք է տալիս։ Նովելում մենք տեսնում ենք հերոսների ներաշխարհի հոգեբանական վերլուծություն հեղինակի կողմից։

Կառուցվածք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նորավեպը բաղկացած է 4 փոքրածավալ գլուխներից։ Առաջին գլխում ներկայացվում է Զաբուղոնը։ «Մարդ մը, որուն երեսը երբեք չէինք տեսած, խավարի մեջ ապրող դիվային էակ մը. գոյություն ունե՞ր արդյոք, թե առասպել մըն էր, որ բերնե բերան կրկնվելով, տարածվելով՝ վերջնական ձև ու վավերացում կստանա, իրողության կարգ կանցնի»,- նրան հեղինակն այսպես է ներկայացնում։ Երկրորդ գլխում ներկայացվում է նրա սիրած աղջիկը՝ Վասիլիկը։ Երրորդ գլուխը նրանց մտերմության և բաժանման պատմությունն է։ Չորրորդ գլուխը պատմում է այն մասին, թե ինչպես Զաբուղոնը, երեք տարի տանջվելով, կարողանում է փախչել բանտից, բայց, Վասիլիկին ուրիշի հետ տեսնելով, վերադառնում է բանտ։

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]