Jump to content

Եֆրեյտոր Զբրուևի յոթ հարսնացուները

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Եֆրեյտոր Զբրուևի յոթ հարսնացուները
ռուս.՝ Семь невест ефрейтора Збруева
Երկիր ԽՍՀՄ
Ժանրկինոկատակերգություն և ռոուդ-մուվի
Թվականմայիսի 17, 1971
Լեզուռուսերեն
ՌեժիսորՎիտալի Մելնիկով
Սցենարի հեղինակՎլադիմիր Վալուցկի
ԴերակատարներՍեմյոն Մորոզով, Նատալյա Վառլեյ, Մարիաննա Վերտինսկայա, Իրինա Կուբերսկայա, Ելենա Սոլովեյ, Տատյանա Ֆյոդորովա և Նատալյա Չետվերիկովա
ՕպերատորԴմիտրի Դոլինին և Յուրի Վեկսլեր
ԵրաժշտությունԳեորգի Պորտնով
ԿինոընկերությունԼենֆիլմ
Տևողություն97 րոպե

«Եֆրեյտոր Զբրուևի յոթ հարսնացուները» (ռուս.՝ «Семь невест ефрейтора Збруева»), 1970 թվականի խորհրդային գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ։

Կոստյա Զբրուևի լուսանկարը հայտնվել է «Հմուտ զինվոր» ամսագրի շապիկին, և աղջիկներն ամբողջ երկրից նրա նամակներ են գրում։ Զորացրվելուց հետո Կոստյան, ընտրելով յոթ «մաքուր բարեկամության առաջարկներ», գնում է ճանապարհորդության Ուկրաինական տափաստաններից մինչև հեռավորարևելյան տայգա՝ ընտրելու իր հարսնացուին։

Առաջին թեկնածուի կայարանը Զբրուևը բաց է թողնում, երկրորդ հարսնացուն չափազանց ամաչկոտ է, երրորդը՝ չափազանց հայտնի, չորրորդը՝ անտանելի պարկեշտ, հինգերորդը՝ ամուսնացած, և ընդհանրապես տեղյակ չէ, որ Կոստյան նամակ է ստացել իր ստորագրությամբ։ Վեցերորդ աղջիկը պարզապես կատարյալ զույգ կլիներ, բայց այստեղ ամեն ինչ փչացնում է իր երկար լեզվի պատճառով։ Յոթերորդ հարսնացուն ընդհանրապես գոյություն չունի։ Եֆրեյտոր Զբրուևի ընտանեկան երջանկությունը, այսպիսով, հետաձգվում է անորոշ ժամանակով։

Ֆիլմում նկարահանվել է 1960-ականներին հայտնի «Ярославские ребята» անսամբլը, որի կազմում էին Յու. Բալաշովը, Վ. Կոմարովը, Յ. Եպիֆանովը։ Ֆիլմի ընթացքում համույթը կատարում է տեղի ունեցող իրադարձությունների վերաբերյալ երաժշտական մեկնաբանություններ։

  • Սեմյոն Մորոզով – Կոստյա (Կոնստանտին Յակովլևիչ) Զբրուև, զորացրված եֆրեյտոր
  • Նատալյա Չետվերիկովա – Նադեժդա (երկրորդ հարսնացու, ջուլհակ հանրակացարանից)
  • Մարիաննա Վերտինսկայա – Տատյանա Դրոզդովա (երրորդ հարսնացու, կինոդերասանուհի)
  • Ելենա Սոլովեյ – Ռիմա (չորրորդ հարսնացու, բուժքույր)
  • Նատալյա Վարլեյ – Գալինա Լիստոպադ (հինգերորդ հարսնացու, կոմերիտական աշխատող)
  • Տատյանա Ֆեոդորովա – Վալենտինա Կոնդրատևնա Օլենյովա (վեցերորդ հարսնացու, գեղջկուհի)
  • Իրինա Կուբերսկայա – ուղեկցորդուհի
  • Ելիզավետա Ալեքսեևա – օտարերկրացի զբոսաշրջիկ
  • Սերաֆիմ Ստրելկով – օտարերկրացի զբոսաշրջիկ
  • Վալենտինա Պուգաչովա – վաճառողուհի գնացքում
  • Օլգա Գրիգորևա – մարդ այգում
  • Լյուբով Տիշչենկո – Նադեժդայի ընկերուհին
  • Լյուդմիլա Ստարիցինա – Լյուսյա
  • Վասիլի Մերկուրև – Վասիլի Վասիլևիչ Լուկյանով, որսորդտնտեսության պետ
  • Լեոնիդ Կուրավլյով – հոգևորական
  • Ալեքսեյ Կոժևնիկով – օդանավակայանի պարետ
  • Անատոլի Ստոլկով – հանրակացարանի պարետ Սեմյոն Սեմյոնիչ Եվստիգնեև
  • Անատոլի Աբրամով – ուղեկիցը ինքնաթիռում
  • Վալերի Միրոնով – զորացրված սերժանտ Օռլով
  • Ս. Աչիտաև – Խաբիբուլին, զորացրված զինվոր
  • Միխայիլ Վասիլև – հարբեցող կրակայրիչով
  • «Ярославские ребята» եռյակ
  • Լուսագրերում նշված չեն․
  • Յուրի Ռադկևիչ – Գալինա Լիստոպադի ամուսինը
  • Եվգենյա Սաբելնիկովա – Նադեժդայի ընկերուհին
  • Ալեքսանդր Սնիկով – լեյտենանտ օդանավակայանի դրամարկղում
  • Վիկտոր Չայնիկով – ուղեկցորդ

Նկարահանող խումբ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Սցենարիստ՝ Վլադիմիր Վալուցկի
  • Ռեժիսոր՝ Վիտալի Մելնիկով
  • Գլխավոր օպերատորներ՝ Դմիտրի Դոլինին, Յուրի Վեքսլեր
  • Գլխավոր նկարիչ՝ Բելլա Մանևիչ
  • Ռեժիսոր՝ Լև Մախտին
  • Կոմպոզիտոր՝ Գեորգի Պորտնով
  • Հնչյունային օպերատոր՝ Ասյա Զվերևա
  • Մոնտաժող՝ Զինաիդա Շեյնեման
  • Խմբագիր՝ Ալեքսանդր Բեսսմերտնի
  • Կոստյումներ՝ Նատալյա Լանդաու
  • Գրիմարար՝ Օ. Սմիրնովա, Ա. Երշովա
  • Ռեժիսոր օգնականներ՝ Վ. Ժուրավել, Գ. Իվանովա
  • Օպերատորի օգնականներ՝ Ա. Նասիրով, Մ. Սպիցին
  • Նկարչի օգնական՝ Մ. Սուզդալով
  • Նկարիչ-դեկորատոր՝ Վլադիմիր Կոստին
  • Լենինգրադի համերգային նվագախումբ, Անատոլի Բադխենի ղեկավարությամբ
  • Ֆիլմի տնօրեն՝ Իգոր Լեբեդ
  • Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ (պրեմիերան՝ 17 մայիսի 1971 թվական) — 11-րդ տեղը 1971 թվականի խորհրդային կինովարձույթի առաջատարների թվում (31,2 մլն հանդիսատես)[1]
  • Լեհաստան Լեհաստան (պրեմիերա՝ 1971 թվական) — Siedem dziewcząt kaprala Zbrujewa
  • Հունգարիա Հունգարիա (պրեմիերա՝ 29 հունիսի, 1972 թվական) — Az őrvezető hét menyasszonya[2]
  • Կինոքննադատների հարցման համաձայն, որն անցկացվել է «Советская культура» թերթի կողմից, ֆիլմը ճանաչվել է 1971 թվականի ամենավատ ֆիլմերից մեկը («Ծովային բնավորություն», «Ծովի երգերը», «Ռուսական կայսրության թագը, կամ Կրկին անորսալիները» և «Խնամակալ» ֆիլմերի հետ միասին)[3]

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ «Семь невест ефрейтора Збруева» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
  2. ↑ «Семь невест ефрейтора Збруева» на сайте IMDb.com
  3. ↑ Фёдор Раззаков Жизнь замечательных времён. 1970—1974 гг. Время, события, люди. — М.: Эксмо, 2004. — С. [467] (стб. 1). — 1104 с. — 4000 экз. — ISBN 5-699-05394-8

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • ««Семь невест ефрейтора Збруева»». Государственный регистр фильмов. Министерство Культуры Российской Федерации. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 12-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 15-ին.
  • ««Семь невест ефрейтора Збруева»». Фильмы. Энциклопедия отечественного кино. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ օգոստոսի 24-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 30-ին.