Դեղատուն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
42-aspetti di vita quotidiana, medicine, Taccuino Sanitatis.jpg

Դեղատուն (հին հուն․՝ 'αποθήχη - պահեստ), հիմնարկություն դեղորայքի պատրաստման, պահպանման և թողարկման համար։ Դեղորայքի պատրաստման լաբորատորիաներ եղել են դեռևս հին աշխարհի երկրներում (Չինաստան, Եգիպտոս, Հռոմ

Հայաստանում փաստացի առաջին դեղատունը բացվել է 1868 թվականին Պետրոս Աղաջանովի շնորհիվ և մինչ օրս գործում է ներկայիս Գյումրի քաղաքում: Որպես պետականորեն կարգորոշված հիմնարկություն դեղատունը ստեղծվել է 8-րդ դարի, Բաղդադում, իսկ Ռուսաստանում՝ 1581 թվականին։ Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխության հաղթանակից հետո, ժողկոմսովետի 1918 թվականի դեկտեմբերի 28-ի դեկրետի համաձայն՝ դեղատներն ազգայնացվեցին և հանձնվեցին առժողկոմատի տնօրինությանը։

Պատրաստումն ու թողարկում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դեղերի պատրաստումն ու թողարկումը, հսկումն ու պահպանումը իրականացվում են համաձայն ԽՍՀՄ պետական դեղաբանական ձեռնարկի (ֆարմակոպեայի)։ Դեղերի պատրաստումն ու թողարկումը, հսկումն ու պահպանումը իրականացվում են համաձայն ԽՍՀՄ պետական դեղաբանական ձեռնարկի (ֆարմակոպեայի)։ Հայաստանում փաստացի առաջին դեղատունը բացվել է 1868 թվականին Պետրոս Աղաջանովի շնորհիվ և մինչ օրս գործում է ներկայիս Գյումրի քաղաքում: Պաշտոնական դեղատուն բացվել է Երևանում, 1899 թվականին, դեղագործ Շահնազարովի միջոցներով։ ՀԽՍՀ-ում 1975 թվականին գործում էին 230 դեղատներ և հիվանդանոցներին կից 47 դեղատնային կետ՝ ՀԽՍՀ առողջապահության մինիստրության դեղատնային գլխավոր վարչության ենթակայությամբ։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 338 CC-BY-SA-icon-80x15.png