Ահամկարա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Ահամկարա, ահանկարա (սանսկր.՝ अहंकार, Ahaṃkāra IAST), սանսկրիտ եզրույթ, որն անվանում են կեղծ Էգո, «Ես» զգացողություն, սեփական «Ես»ի մասին պատկերացում, ինքնագիտակցություն։ Հինդուիզմի փիլիսոփայության մեջ սանքհյա դպրոցի սկզբունքներից մեկն է։ Առաջին անգամ հանդիպում է Ուպանիշադների մեջ. «Չհանդոգյա-ուպամիշադի» և «Պրաշնա-ուպանիշադի» մեջ։ «Պրաշնա-ուպանիշադում» ահամկարան նկարագրվում է իբրև անտահկարանայի («ներքին գործիքների») չորսից մեկը, բուդդհիի, չիտտայի և մանասի հետ մեկտեղ։ «Չհանդոգյա-ուպանիշադում» ահամկարայի մասին խոսվում է իբրև ինքնագիտակցության մասին, պնդելով, որ նա, ով ընդունակ չէ տարբերել աթմանը մարմնից, նույնացնում են իրենց իսկական, հոգևոր «ես»ը պատրանքային նյութական մարմնի հետ։

Գրականություն[խմբագրել]