Ալեքսանդր Ուդալցով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալեքսանդր Ուդալցով
 
Կրթություն՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետ
Մասնագիտություն՝ դիվանագետ
Ծննդյան օր հուլիսի 5, 1951(1951-07-05) (68 տարեկան)
 
Պարգևներ

Բարեկամության շքանշան

Ալեքսանդր Ուդալցով (ռուս.՝ Алекса́ндр Ива́нович Удальцо́в, հուլիսի 5, 1951(1951-07-05)), խորհրդային և ռուսական դիվանագետ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է Մ․ Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը (1973) և ԽՍՀՄ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան (1985): 1973 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

  • 1992-1994 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Եվրոպայի վարչության պետի տեղակալ:
  • 1994-1996 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Երկրորդ եվրոպական դեպարտամենտի փոխտնօրեն:
  • 1996 թվականի նոյեմբերի 25-ից-2001 թվականի փետրվարի 13-ը՝ Լատվիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան[1][2]։
  • 2001 թվականի մարտից-հուլիսը՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Երկրորդ եվրոպական դեպարտամենտի տնօրենի պաշտոնակատար:
  • 2001-2005 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Երկրորդ եվրոպական դեպարտամենտի տնօրեն:
  • 2005 թվականի հունիսի 16-ից-2010 թվականի ապրիլի 20-ը՝ Սլովակիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան[3][4]։
  • 2010-2013 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ հատուկ հանձնարարություններով դեսպան։

2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ից՝ Լիտվայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան[5]։ Հավատարմագրերը հանձնվել են 2013 թվականի դեկտեմբերի 12-ին:

2017 թվականի մայիսի 8-ին Ուդալցովի ծաղկեպսակը Վիլնյուսի «անտառային եղբայրների» հուշարձանին դնելը ոչ միակարծիք արձագանք է առաջացրել հասարակության և ԶԼՄ-ների շրջանում[6][7][8]։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է։ Ունի որդի և դուստր։

Ալեքսանդր Իվանովիչ՝ Հունաստանում ԽՍՀՄ դեսպան Իվան Իվանովիչ Ուդալցովի որդին, Մոսկվայի պետական համալսարանի ռեկտոր Իվան Դմիտրևիչ Ուդալցովի թոռը, քաղաքական գործիչ Սերգեյ Ստանիսլավովիչ Ուդալցովի հորեղբայրը:

Քույրը՝ Մարգարիտա Իվանովնա Ուդալցովան, ամուսնացած է պատմական գիտությունների դոկտոր Ստանիսլավ Վասիլեևիչ Տյուտյուկինի հետ:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալություն (2000 թվականի հուլիսի 17)՝ За большой вклад в организацию празднования 55-летия Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 годов и защиту прав ветеранов-соотечественников, проживающих в Латвии[9].
  • Բարեկամության շքանշան (2009 թվականի փետրվարի 2)՝ За большой вклад в реализацию внешнеполитического курса Российской Федерации, многолетнюю безупречную дипломатическую службу[10].
  • Կրկնակի սպիտակ խաչի II աստիճանի շքանշան (2010 թվականի ապրիլի 15, Սլովակիա)[11]

Դիվանագիտական աստիճան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2004 թվականի փետրվարի 10)[12]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Указ Президента Российской Федерации от 25.11.1996 № 1601 «О назначении Удальцова А.И. Чрезвычайным и Полномочным Послом Российской Федерации в Латвийской Республике»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-06-10-ին։ Վերցված է 2013-11-15 
  2. «Указ Президента Российской Федерации от 13.02.2001 № 158 «О Удальцове А.И.»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-06-10-ին։ Վերցված է 2013-11-15 
  3. Указ Президента Российской Федерации от 16.06.2005 № 701 «О назначении Удальцова А. И. Чрезвычайным и Полномочным Послом Российской Федерации в Словацкой Республике»
  4. «Указ Президента Российской Федерации от 20.04.2010 № 483 «О Удальцове А.И.»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-06-10-ին։ Վերցված է 2013-11-15 
  5. Указ Президента Российской Федерации от 01.10.2013 № 758 «О назначении Удальцова А. И. Чрезвычайным и Полномочным Послом Российской Федерации в Литовской Республике» Archived 2015-06-10 at the Wayback Machine.
  6. ВЕНОК «ЛЕСНЫМ БРАТЬЯМ»
  7. Посол РФ в Литве Удальцов почтил память «лесных братьев». Русофобия и реабилитация нацизма от имени МИД РФ?
  8. Скандал: российские дипломаты в Литве почтили память
  9. Распоряжение Президента Российской Федерации от 17.06.2000 № 227-РП «О поощрении Удальцова А. И.»
  10. «Указ Президента Российской Федерации от 02.02.2009 № 107 «О награждении государственными наградами Российской Федерации работников Министерства иностранных дел Российской Федерации»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-06-10-ին։ Վերցված է 2013-11-15 
  11. [1](սլովակ.)
  12. Указ Президента Российской Федерации от 10.02.2004 № 176 «О присвоении Удальцову А. И. дипломатического ранга Чрезвычайного и Полномочного Посла»

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]