Աբրահամ Աստապատցի (18-րդ դար)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբրահամ Աստապատցի (այլ կիրառումներ)
Աբրահամ Աստապատցի
Զմյուռնիայի առաջնորդ
1743 — 1745
Զմյուռնիայի առաջնորդ
1759 — 1759
Սյունյաց եպիսկոպոս
1774 — 1776
 
Մասնագիտություն մատենագիր
Ծնունդ 1710
Աստապատ, Երևանի կուսակալություն, Սեֆյան Պարսկաստան
Մահ 1777
Հայր Յոհան քահանա

Աբրահամ եպիսկոպոս Աստապատցի (1710, Աստապատ, Երևանի կուսակալություն, Սեֆյան Պարսկաստան - 1777), հայ մատենագիր, գրիչ, Սյունյաց թեմի առաջնորդ (1774-1776)[1]։ Էջմիածնի միաբան։

Հովսեփ Տաթևացու և Սիմեոն Երևանցու ընկերակիցը[2]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աբրահամ Աստապատցին ծնվել է 1710 թվականին Նախճավան գավառի Աստապատ ավանում, որի համար էլ ստացել է Աստապատցի մականունը[2]։ Յոհան քահանայի որդին է[2]։ Կրթություն է ստացել Էջմիածնում[1]։ Աշակերտել է Հովսեփ Տաթևացուն[1]։ Եղել է Էջմիածնի նվիրակ[1]։ 1743-1745 թվականներին և 1759 թվականին եղել է Զմյուռնիայի հոգևոր առաջնորդը[2]։ Մահտեսի Մորկոսին աջակցել է տպարան բացել Կոստանդնուպոլսում[2]։ 1755 թվականին Ադրիանապոլսում գրչագրել է մի ժողովածու[2]։ 1774-1776 թվականներին եղել է Սյունյաց թեմի առաջնորդը[1][2]։ Ստեղծագործությունների մի մասը մինչև այժմ անտիպ են[2]։ Գրել է իմաստասիրական քարոզներ, որոնք մեզ են հասել[1]։ Զբաղվել է հրատարակչական գործունեությամբ[1][2]։ 1756 թվականին Կոստանդնուպոլսում տպագրել է Հակոբ Նալյանի «Ճրագ ճշմարտութեան» գիրքը, 1762 թվականին Զմյուռնիայում՝ Եզնիկ Կողբացու «Գիրք ընդդիմութեանցը» և 1764 թվականին Կոստանդնուպոլսում՝ Եղիշեի «Գիրք պատմութեան սրբոց վարդանանց զօրավարացն հայոցը»[1]։

Մահացել է 1777 թվականին[1]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Գառնիկ Ստեփանյան (1973)։ Կենսագրական բառարան, հատոր Ա։ Երևան: «Հայաստան» հրատարակչություն։ էջ 17 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 «Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ», Արգամ Այվազյան, Երևան, 1995, էջ 218.