Պլատեա (օպերա)
Պլատեա (Platée) — ֆրանսիացի երգահան Ժան Ֆիլիպ Ռամոյի կոմիկական օպերա նախանվագով և երեք գործողությամբ: Ֆրանսերեն լիբրետտոն Ադրիեն Ժոզեֆ լե Վալուա դ՛Օրվիլի ըստ Ժակ Ատրոյի «Պլատեա կամ Խանդոտ Յունոնա» (Platée ou Junon Jalouse) ստեղծագործության, որն իր հերթին հիմնվում է Պավսանիոսի կողմից ավանդվող հին հունական առասպելի վրա:
Օպերայում պատմվում է տգեղ հավերժահարս Պալտեայի մասին, որը հավատում է որ աստվածների արքա Յուպիտերը սիրահարվել է իր վրա: Առաջին անգամ բեմադրվել է 1745թ. մարտի 31ին Վերսալում՝ որպես Լյուդովիկոս XV-ի որդի՝ դոֆին Լուիի ամուսնությունը հաջորդող հանդիսությունների մաս: Օպերան ընդունվել է մեծ խանդավառությամբ. Ռամոն օպերայի բեմադրությունից մի քանի ամիս անց նշանակվել է արքունի կամերային երաժշտության կոմպոզիտորի պաշտոնում՝ շոշափելի վարձատրությամբ:
Օպերան համարվում է Ռամոյի գլուխգործոցը և բարոկկո ժանրում երաժծտական լավագույն ստեղծագործություններից մեկը: