Կալլիոպե
Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Կալլիոպե (հին հուն.՝ Καλλιόπη — «ճարտախոս»), ինը մուսաներից իններորդը և ավագը: դատելով անունից, սկզբնապես եղել է երգեցողության աստվածուհի: Դասական շրջանում Կալլիոպեն համարվել է էպիկական պոեզիայի մուսան: Նրա մշտական ատրիբուտները եղել են ստիլոսը (գրելու ձողիկը) և մոմապատ տախտակները:
