Եղինջաթռչնակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Zaunkoenig-photo.jpg
Ծլվլոցը
XIX դարի գերմանական նկար

Եղինջաթռչնակ (Լատիներեն` Troglodytes troglodytes), ցախսարեկ, եղինջաթռչնակների ընտանիքի պատկանող թռչուն։

Նկարագրությունը[խմբագրել]

Եղինջաթռչնակի ընդհանուր փետրավորումը դարչնագույն է, կտուցը և աչքերը մուգ դարչնագույն են, թևերը կարճ` բութ ծայրով, մեջքը, թևերը և դեպի վեր ցցված կարճ պոչը շագանակագույն` լայնակի մուգ բծերով, որովայնը մոխրաշագանակագույն է։ Քաշը` 8-12 գ է, թևի երկարությունը` 44-55 մմ։

Երգը չափազանց հնչեղ է և զրնգուն։ Ծլվլում է իր չափերից անհամեմատ բարձր ձայներով։
Արագաշարժ թռչուն է, վտանգի դեպքում վարկենապես թաքնվում է մացառներում։

Կենսակերպը[խմբագրել]

Հայաստանում հանդիպող նստակյաց թռչուն է, ամռանը տարածվում է առավելապես անտառային գոտում, որտեղ գերադասում է անտառների բացատները, թփուտները։ Ձմռանը հանդիպում է ցածրադիր շրջաններում, մասնավորապես Արարատյան հարթավայրի գետերի հովիտներում, Երևանի շրջակայքի այգիներում և քաղաքամերձ անտառային գոտում։
Սնվում է մանր անողնաշար կենդանիներով։

Բազմացումը[խմբագրել]

Troglodytes troglodytes

Բնադրվում է բարձրադիր շրջաններում, թփուտների, խիտ ճյուղերի մեջ։ Բույնը հյուսում է չոր խոտաբույսերից` գնդի ձևով, հաճախ հյուսում է 4-5 կեղծ բույն, որոնցում ձվեր չի դնում։ Մայիս-հունիս ամիսներին դնում է 4-7 կարմրագորշ պտերով սպիտակ ձու։

Տարածվածությունը[խմբագրել]

Տարածված է Եվրոպայի անտառային գոտում, Փոքր Ասիայում, հյուսիսային Աֆրիկայում, Հյուսիսային Ամերիկայում։[1]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Մ. Ս. Ադամյան (1988)։ Հայաստանի թռչունները։ Երևան: «Արևիկ», էջ 38։