Բարոն
Բարոն (լատ.՝ baro-ից — ֆրանկական բառ, որը նշանակում է տղամարդ, մարդ), միջնադարյան ֆեոդալական տիտղոս Արևմտյան Եվրոպայում, հարուստ ազնվական կամ սենյոր, թագավորի անմիջական վասալը (կանացի` բարոնուհի): Անգլիայում կրտսեր պերի կոչումն է և մինչև այժմ գոյություն ունի. գտնվում է վիկոնտից ցածր, զբաղեցնելով պերերի ազնվական հիերարխիայի ամենացածր աստիճանը: Գերմանիայում բարոնը կոմսից ցածր է:
Բովանդակություն |
Տիտղոսի պատերազմը [խմբագրել]
Գերմանիայում այս տիտղոսը տրվում էր այնպիսի ասպետական միաբանությունների անդամներին, որոնք ունեին կայսեր հովանավորությունը: 15-րդ դարից այն տրվում էր նաև մեծ իշխանավորների ցածր ազնվականներին: Անգլիայում ,Ֆրանսիայում, Ավստրիայում այն ցածր էր վիկոնտից, կոմսից, մարքիզից և հերցոգից, նաև սրանց բոլորի որդիներից:
Ռուսական կայսրությունում [խմբագրել]
Ռուսական կայսրությունում բարոնի տիտղոսը սահմանվել է Պետրոս I-ի կողմից, առաջինը 1710 թվականին այն ստացել է Պ.Պ. Շաֆիրովը:
19-րդ դարի վերջում Ռուսաստանում կային մոտ 240 բարոնական տոհմեր: Տիտղոսը վերացվել է 1917 թվականի նոյեմբերի 11-ին:
Ճապոնիայում [խմբագրել]
Դանսյակու` բարոնական արժանապատվություն (չինական նան տիտղոսից) 1884—1947թթ. բարձրագույն ճապոնական արիստոկրատիայի` կաձոկուի կազմում : Ընդհանուր` 409 տիտղոս:
Կիլիկյան Հայաստանում [խմբագրել]
Կիլիկիայի հայկական պետության խոշոր ֆեոդալ իշխանները կրում էին Բերդատեր պարոն տիտղոսը: Պարոն բառը փոխառյալ է բարոնից: Բերդատեր պարոնները կազմել են պետության իշխող դասակարգի՝ ազնվականության վերնախավը: Մոտ 80 բերդատեր պարոններից յուրաքանչյուրն ունեցել է իր կալվածքը, բերդը և զորքը, հաճախ եղել նաև համապատասխան գավառի տերն ու կառավարիչը: