(486958) 2014 MU69

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
NAU Stars.png
Spacer-133x3.gif
CD 2c.png
CD 2c.png
(486958) 2014 MU69
(1110113Y, PT1, Ultima Thule)
Ultima thule color.png
2014 MU69 աստերոիդի լուսանկար արված 2019 թվականի հունվարի 1-ին 137 հազար կմ հեռավորությունից
Հիմնական տվյալներ
Հայտնաբերել է Հաբլ (աստղադիտակ),
27 հունիսի 2014 թ.
Ժամանակավոր համար 2014 MU69
Պատկանում է խմբին Տրանսնեպտունային մարմիններ և Քյուբիվանո
JPL Small-Body Database 3713011
Բացարձակ մեծություն (H) 9,1014
Ուղեծրային տվյալներ
Էքսցենտրիսիտետ 0,0447516214995±0,42847[1]
Միջին շարժում 107 348,93023395 ± 8624,2 օր
Թեքվածություն 2,4513411366174±0,031535 աստիճան[1]
Միջին անոմալիա 295,152
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Շառավիղ 25-30-ից 45 կմ
Ալբեդո 0,04—0,15

(486958) 2014 MU69 Վիքիպահեստում

(486958) 2014 MU69 (ոչ պաշտոնական անվանումը՝ Ultima Thule[2]), տրանսնեպտունային աստերոիդ Կոյպերի գոտում, որը 2015 թվականին որպես ուսումնասիրության գլխավոր թիրախ է ընտրվել Պլուտոնի մոտով թռչող Նոր հորիզոններ արբանյակի համար։ Սարքը նրան է հասել 2019 թվականի հունվարի 1-ին, գտնվելով 3500 կմ հեռավորության վրա[3]։ Այս պահին այն համարվում է գիտությանը հայտնի ամենահեռավոր օբյեկտը, որին հասել է երկրային սարքը (6,5 մլրդ կմ հեռավորություն երկրից)[4]։

Հայտնաբերում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աստերոիդը հայտնաբերվել է Հաբլ տիեզերական աստղադիտակի օգնությամբ[5]։ ՆԱՍԱ-ն այդ մասին հայտարարել է 2014 թվականի հոկտեմբերին[6]։

Անվանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայտնաբերման պահին «Հաբլ» աստղադիտակի կայքում այն կոչված էր «1110113Y» ժամանակավոր անվանումով։ «Նոր Հորիզոններ» արբանյակի հետ աշխատող թիմում այս օբյեկտն ուներ PT1 անվանումը (անգլ.՝ potential target 1, «պոտենցիալ թիրախ № 1»)[7][8]։ Հետագայում փոքր մոլորակների կատալոգում աստերոիդը նշանակվեց հերթական համարով՝ 486958[9]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 http://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=3713011
  2. William Harwood։ «NASA’s New Horizons spacecraft heads for New Year’s encounter with distant world»։ Spaceflight Now (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-12-31 
  3. Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory (1 January 2019)։ «New Horizons Successfully Explores Ultima Thule»։ New Horizons։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 1 January 2019-ին։ Վերցված է 1 January 2019 
  4. «NASA’s New Horizons Team Selects Potential Kuiper Belt Flyby Target» (անգլերեն)։ NASA։ 2015-08-28։ Վերցված է 2015-08-29 
  5. «NewsCenter — Hubble to Proceed with Full Search for New Horizons Targets (07/01/2014) — Release Images»։ HubbleSite։ 1 July 2014։ Վերցված է 9 November 2014 (անգլ.)
  6. Schmidt Klaus (2 July 2014)։ «‘Hubble’ to Proceed with Full Search for ‘New Horizons’ Targets»։ International Space Fellowship։ Վերցված է 9 November 2014 
  7. Amanda Zangari (28 марта 2015)։ «Сообщение в блоге, который ведёт Аманда Зангари, постдок в команде «Новых горизонтов»»։ блог «Postcards from Pluto» (անգլերեն)։ Վերցված է 2015-03-31 
  8. Emily Lakdawalla (2014/10/15)։ «Finally! New Horizons has a second target» (անգլերեն)։ Վերցված է 2015-02-07 
  9. JPL Small-Body Database Browser: 486958 (2014 MU69)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]