Վարդգես Խանոյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վարդգես Խանոյան
Ծնվել էդեկտեմբերի 5, 1949(1949-12-05) (70 տարեկան)
ԾննդավայրՇատին, Վայոց Ձորի մարզ, Հայաստան
Մասնագիտությունբանաստեղծ
Ազգությունհայ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Armenia.svg Հայաստան
ԱնդամակցությունՀայաստանի գրողների միություն
Վարդգես Խանոյան Վիքիդարանում

Վարդգես Կոստանի Խանոյան (դեկտեմբերի 5, 1949(1949-12-05), Շատին, Վայոց Ձորի մարզ, Հայաստան), հայ բանաստեղծ: Հայաստանի գրողների միության անդամ (2013)[1]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վարդգես Խանոյանը ծնվել է 1949 թվականի դեկտեմբերի 5-ին, Եղեգնաձորի շրջանի Շատին գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը: 1970 թվականից բնակվում է Ջերմուկ քաղաքում: Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի մշակույթի բարձրագույն դպրոցը[2]։ Աշխատել է մշակութային տարբեր ոլորտներում, եղել առողջարանի գրադարանավար[3]: Բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է։ Հրատարակել է բանաստեղծությունների հետևյալ ժողովածուները՝ «Արևի ձայն», 1984 (գրական ալմանախ), «Հրաշալի քաղաքացին», 1989, «Քաջերը մահ չունեն», 1995, «Թախծի ծառ», 2012, «Արևի ճանապարհով», 2014: Բանաստեղծություններում անդրադառնում է հայրենի բնաշխարհին, մարդկային հույզերին ու ապրումներին: Արցախյան պատերազմում զոհված ջերմուկցիներին է նվիրված «Քաջերը մահ չունեն» գրքույկը՝ լուսանկարներով ու համառոտ կենսագրականով: 2016 թվականին Խանոյանի և գրող, հրապարակախոս Լյուդվիգ Կարապետյանի համահեղինակությամբ լույս է տեսել «Լուսավոր հետագիծ» գիրքը՝ նվիրված «Ջերմուկ աշխարհ» առողջարանի ղեկավար բժիշկ Ստեփան Ավագյանին:

Անդամակցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հայաստանի գրողների միության անդամ

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Թախիծի ծառ, Երևան, 2012[4]:
  • Քաջերը մահ չունեն, Երևան, 2013։
  • Սիրտս գարուն է: [Բանաստեղծություններ, առակներ, զրույցներ], 2009[5]:
  • Հրաշալի քաղաքացին, Երևան, 1985։
  • Արևի ձայն, Երևան, 1983։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]