Սեն Լյո Սեն Ժիլ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սեն Լյո Սեն Ժիլ
Saint-Leu-la-Foret - Facade de l eglise Saint-Leu-Saint-Gilles 02.jpg
Հիմնական տվյալներ
Տեսակեկեղեցի[1]
ԵրկիրՖրանսիա Ֆրանսիա
ՏեղագրությունՓարիզի 1-ին շրջան[1]
ԹեմՓարիզի արքեպիսկոպոսություն
Ժառանգության կարգավիճակդասակարգված պատմական հուշարձան[1]
ԱնվանվածSaint Giles?
Ճարտարապետական նկարագրություն
Հիմնադրված1235
Կոորդինատներ: 48°51′46.000800099995″ հս․ լ. 2°20′58.9992001″ ավ. ե. / 48.86277800002777383° հս․. լ. 2.349722000028° ավ. ե. / 48.86277800002777383; 2.349722000028

Սեն Լյո Սեն Ժիլ (ֆր.՝ Saint-Leu-Saint-Gilles), կաթոլիկ եկեղեցի Փարիզի 1-ին շրջանում: Պատմական հուշարձանները ունեն 1915 թվականի կարգավիճակ[2]: Եկեղեցում պահպանվում է Հռոմից տարված Հեղինե կայսրուհու մասունքները[3]:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եկեղեցու վայրում 12-րդ դարում եղել է Սուրբ Ժիլ մատուռը, կառուցվել է Սուրբ Մագլուա աբբայի կողմից: 1235 թվականին որոշվեց կառուցվել քարե եկեղեցի: Այն նվիրված է արքեպիսկոպոս Լյոին և սուրբ ճգնավոր Ժիլին, հիշատակի օրը նշում են սեպտեմբերի 1-ին նույն օրը: Եկեղեցին կառուցվել է հռոմեական ոճով, բազմիցս վերակառուցվել և կառուցվել է: 1320 թվականին եկեղեցին ընդլայնվել է, 16-րդ դարում կառուցվել է ժամանակակից ճակատը, իսկ 18-դ դարում՝ տանիքը: 1858 թվականին եկեղեցուն կից կառուցվեց զանգակատուն: 1820 թվականին եկեղեցին պատկանել է սուրբ Տիրոջ Երուսաղեմի գերեզմանին[4]: Եկեղեցում գտնվում են Պիեռ-Լուի Դելավալի մի քանի առավել հայտնի ստեղծագործություններ, որոնք ստեղծվել են 19-րդ դարի 20-ական թվականներին:

Սուրբ Հեղինեյի մասունքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սուրբ Հեղինեյի մասունքները, պահպանվում են եկեղեցում, որին 9-րդ դարում Հռոմից Ֆրանսիա զոհ են մատուցել: Սկզբում դա տեղափոխել են Հոտվիլեր տեղանքի աբբայություն, այդտեղից էլ Շամպայն նահանգի Ռեյմս քաղաք: Այնտեղ դա գտնվեց մինչև 1871 թվականը, իսկ Փարիզյան կոմունայի ժամանակահատվածում տեղափոխվեց Փարիզ և տեղադրվեց Սեն-Լե-Սեն-Ժիլ եկեղեցում: Երկար ժամանակ դա եղել է գլխավոր զոհասենյակում, հետագայում տեղափոխվել է կրիպտոն:

Գրականությունում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եկեղեցին հիշատակվում է Ալեքսանդր Դյումայի «Երեք հրացանակիրները» ֆիլմում:

Aquote1.png դ'Արտանյանը, մի անգամ նկատելով, որ Պորտոսը ուղևորվում է է Սեն-Լյո եկեղեցի, հետևում է նրան, ասես ինչ-որ զգացողությամբ առաջնորդված լինելով: Սուրբ կացարան մտնելուց առաջ Պոտոսը ոլորեց բեղերը և շոյեց այծմորուքը, ինչը նրա մոտ միշտ նշանակում էր մարտական տրամադրվածություն:[5] Aquote2.png


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]