Պետական աթեիզմ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Պետական աթեիզմ, հակակղերականության պաշտոնական քաղաքականությունը: Անցյալում պաշտոնապես ամրագրված էր Խորհրդային Միությունում և մարքսիզմ-լենինիզմը[1]որպես պետական գաղափարախոսություն հռչակած այլ երկրներում: Այդ երկրներում պետական աթեիզմը ենթադրում էր կրոնական կառույցների գույքի սեփականազրկում, հակակրոնական տեղեկատվության տարածություն և կրթական համակարգում հակակրոնական նյութերի պաշտոնական տարածում: Հակակղերականության պաշտոնական քաղաքականությունը ներդրած կառավարություննը դեմ են հանդիսանում կրոնական ինստիտուցիոնալ իշխանության դեմ հասարակական և քաղաքական կյանքի բոլոր ոլորտներում, այդ թվում նաև դեմ են քաղաքացիների ամենօրյա կյանքում կրոնի մասնակցությանը:

Այսօր աշխարհիկ բազմաթիվ երկրներ կիրառում են Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը խղճի ազատության ապահովման համար[2]:

Պետական աթեիզմը պաշտոնապես ամրագրած երկիրը հաճախակի անվանում են «աթեիստական պետություն»: Աշխարհի առաջին պետությունը, որտեղ աթեիստական քարոզչության իրավունքը ամրագրվել է Սահմանադրությամբ, դարձել Խորհրդային Միությունը: Աթեիստական պետություններ են եղել նաև սոցիալիստական այլ երկրները: Ալբանիայի ժողովրդական սոցիալիստական հանրապետությունը Էնվեր Խոջայի ղեկավարության օրոք հռչակել է իրեն աշխարհի առաջին աթեիստական պետություն և ընդհանրապես արգելել է որևէ կրոնի պրակտիկա:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Kowalewski David (1980)։ «Protest for Religious Rights in the USSR: Characteristics and Consequences»։ Russian Review (Blackwell Publishing on behalf of The Editors and Board of Trustees of the Russian Review) 39 (4): 426–441։ ISSN 0036-0341։ doi:10.2307/128810 
  2. «Responding to Religious Freedom and Presidential Leadership: A Historical Approach»։ Berkley Center for Religion, Peace, and World Affairs