Նատալյա Պարիգինա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նատալյա Պարիգինա
Ծնվել էմայիսի 22, 1924(1924-05-22)
ԾննդավայրԲորզյա, Բորզինսկի շրջան
Վախճանվել էդեկտեմբերի 9, 2016(2016-12-09) (92 տարեկան)
Վախճանի վայրՏուլա, Ռուսաստան
Մասնագիտությունգրող և արձակագիր
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ԿրթությունՏոմսկի պոլիտեխնիկ համալսարան (1947) և Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ (1961)
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Գրողների միություն և Ռուսաստանի գրողների միություն
ՊարգևներՏուլա քաղաքի պատվավոր քաղաքացի «Պատվո նշան» շքանշան և «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ

Նատալյա Դեոմիդովնա Պարիգինա (ռուս.՝ Наталья Деомидовна Парыгина, մայիսի 22, 1924(1924-05-22), Բորզյա, Բորզինսկի շրջան - դեկտեմբերի 9, 2016(2016-12-09), Տուլա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս գրող։ ԽՍՀՄ գրողների միության (1958) և Ռուսաստանի գրողների միության անդամ։ Արհմիությունների կենտրոնական խորհրդի և ԽՍՀՄ գրողների միության համամիութենական մրցույթի դափնեկիր (1975), «Հասարակական ճանաչում» ոսկե կրծքանշանի ասպետ (1999), Լև Տոլստոյի անվան Տուլայի մարզային մրցանակի դափնեկիր (2000)։ Տուլա քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (1994)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նատալյա Պարիգինան ծնվել է Չիտայի մարզի Բորզյա կայարանում, 1924 թվականի մայիսի 22-ին, գրասենյակային ծառայողի ընտանիքում։ Հեռակա սովորել և 1947 թվականին ավարտել է Տոմսկի Ս. Մ. Կիրովի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Աշխատել է Կեմերովոյի լեռնահանքային տեխնիկումում` որպես մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի ուսուցիչ, ապա աշխատանքի է անցել գործարանում` որպես կոնստրուկտոր[1]։

1954 թվականին Կեմերովոյում լույս է տեսել նրա առաջին գիրքը՝ «Մանկավարժի գրառումները» և նույն թվականին Նատալյա Դեոմիդովնան Սիբիրից տեղափոխվել է Տուլա քաղաք։ 1958 թվականից համարվել է ԽՍՀՄ, ապա՝ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ։ 1961 թվականին ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի բարձրագույն գրական դասընթացները[2]։

1972 թվականին Տուլայում առաջին անգամ լույս տեսած Պարիգինայի «Այրին» վեպը մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել ընթերցողների շրջանում և արժանացել է Համամիութենական մրցույթի մրցանակի։ 1976 թվականին գիրքը վերահրատարակվել է։ 1999 թվականին ընթերցողի դատին է հանձնվել նրա նոր՝ «Ամեն գնով» վեպը, որտեղ բացահայտվել են մեր ժամանակների ամենահրատապ խնդիրները։

2004 թվականին լույս է տեսել Պարիգինայի «Որդին» վեպը, իսկ 2008 թվականին` «Ընտանեկան հանդիպումներ» ժողովածուն[3]։ Բազմիցս ընտրվել է Տուլայի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր, եղել է Ռուսաստանի գրողների միության համագումարի պատվիրակ[4]։ 1994 թվականին Տուլա քաղաքի վարչակազմի ղեկավարի որոշմամբ նրան շնորհվել է «Տուլա հերոս քաղաքի պատվավոր քաղաքացի» կոչում։

Բնակվել է Տուլայում, գրել արձակ գործեր։ Մահացել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ին[5]։

Մատենագիտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրքեր`

  • Наталья Парыгина «Записки педагога» (1954).
  • Наталья Парыгина «Вдова» (1972).
  • Наталья Парыгина «Личное счастье» (1976).
  • Наталья Парыгина «Мы с братом» (1978).
  • Наталья Парыгина «Судьба врача» (1983).
  • Наталья Парыгина «Тульские встречи» (1988).
  • Наталья Парыгина «Свет души» (1993).
  • Наталья Парыгина «Любой ценой» (1999).
  • Наталья Парыгина «Сын» (2004).
  • Наталья Парыгина «Семейные повести» (2008).

Պարգևներ և մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Արհմիությունների համամիութենական կենտրոնական խորհրդի և ԽՍՀՄ գրողների միության համամիութենական մրցույթի դափնեկիր (1975) «Այրին» վեպի համար,
  • «Հասարակական ճանաչում» Ոսկե կրծքանշանի ասպետ (1999),
  • Լև Տոլստոյի անվան Տուլայի մարզային մրցանակի դափնեկիր (2000) «Ամեն գնով» վեպի համար,
  • «Պատվո նշան» շքանշան,
  • «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ,
  • Ա. Պուշկինի անվան մեդալ,
  • Մ. Ա. Շոլոխովի անվան մեդալ,
  • Տուլա քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (1994)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]