Լճաշեն-մեծամորյան մշակույթ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Լճաշեն-Մեծամորյան( անգ․ Lchashen-Metsamor) մշակույթը ուշ բրոնզի և վաղ երկաթի դարի (1500 - 752 մ․թ․ա․) հնագիտական մշակույթ է Հարավային Կովկասում, որը հիմնականում տարածված է եղել Քուռի ու Արաքսի արանքում ընկած տարածքներում։

Մշակույթի առանձնահատկություններից են կիկլոպյան ամրոցների լայն տարածումը։ Տեղի է ունենում բնակչության աճ։ Հայաստանի տարածքում հայտնվում են քաղաքներ։ Աճում է բրոնզե իրերի քանակը։ Ինչպիսին օրինակ բրոնզե գոտիները[1]։ Լճաշենում կատարված պեղումների արդյունքում գտնվել է լիովին պահպանված քառանիվ կառք։

Ինքնությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լճաշեն մեծամորյան մշակույթը հնագետները հակված են կապելու ուրարտական սեպագրերում վկայված Էթիունի ցեղային միության հետ

Ավարտը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մշակույթի ավարտը սկսվում է մ․թ․ա 8-րդ դարից երբ Արգիշտին իր բանակով անցնում է Արաքս գետը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]