Դահիյա դոկտրին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Երկրորդ լիբանանյան պատերազմի ժամանակ ռմբակոծված շենքի ավերակները Դահիյա (en) թաղամասում, 2008

Դահիյա դոկտրին[1] (եբր.՝ דוקטרינת הדאחייה‎, անգլ.՝ Dahiya doctrine), Իսրայելի պաշտպանության բանակի գլխավոր շտաբի (ԻՊԲ ԳՇ) պետ Գադի Այզենկոտի կողմից մշակված անհամաչափ պատերազմի (en) ռազմական դոկտրին, որն ընդգրկում է հակառակորդի քաղաքական ենթակառուցվածքների ոչնչացումը՝ հակառակորդի կոմբատանտներին այդ ենթակառուցվածքներից օգտվելու հնարավորությունից զրկելու համար[2], որի հասնելու համար ընդունելի է «անհամաչափ ուժի» կիրառումը[3][4][5]:

Դահիյայի դոկտրին անվանակոչվել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի կողմից ուժգին հարվածի ենթարկված Բեյրութի Դահիյա (en) թաղամասի անունով, որտեղ 2006 թվականին Երկրորդ լիբանանյան պատերազմի ժամանակ տեղակայված էր Հեզբոլլահի կենտրոնական գրասենյակը[2]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. [1]
  2. 2,0 2,1 ‘the threat to destroy civilian infrastructure of hostile regimes, as Israel did to the Dahiya neighborhood of Beirut, where Hizbollah was headquartered in 2006’ Daniel Byman , A High Price: The Triumphs and Failures of Israeli Counterterrorism, Oxford University Press, 2011 p.364
  3. Amos Harel (5 Oct 2008)։ «ANALYSIS / IDF plans to use disproportionate force in next war»։ Haaretz։ Վերցված է 3 October 2014 
  4. "The Dahya Strategy: Israel finally realizes that Arabs should be accountable for their leaders’ acts" The Dahya strategy, according to IDF Northern Command Chief Gadi Eisenkot. Interview in Yedioth Ahronoth. 10.06.08.
  5. 'IDF REGIONAL COMMANDERS SPEAK OUT IN PRESS INTERVIEWS,' WikiLeaks 08TELAVIV2329_a: 'Eisenkot labeled any Israeli response to resumed conflict the "Dahya doctrine" in reference to the leveled Dahya quarter in Beirut during the Second Lebanon War in 2006. He said Israel will use disproportionate force upon any village that fires upon Israel, "causing great damage and destruction." Eisenkot made very clear: this is not a recommendation, but an already approved plan -- from the Israeli perspective, these are "not civilian villages, they are military bases." Eisenkot stated that Damascus fully understands what the Israelis did in Dahya, and that the Israelis have the capability of doing the same to Syria. He suggested the possibility of harm to the population has been Hizballah leader Nasrallah's main constraint, and the reason for the quiet over the past two years.'