Գաջաջիմա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox map.png
Գաջաջիմա

Գաջաջիմա (ճապ՝ 臥蛇島), լքված կղզի Տոկարայի կղզիներում՝ Ճապոնիայի Կագոշիմա պրեֆեկտուրային պատկանող Սացունյան կղզիներից: Կղզին ունի 4.07 կմ² տարածք և բնակեցված է 1970 թվականից:

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գաջա կղզու գտնվելու վայրը Տոկարայի կղզիներում

Գաջաջիման գտնվում է Նականոշիմայից 28 կիլոմետր արևմուտք: Կղզին ծագումով հրաբխային է, չնայած նրան,որ պատմական ժամանակներում հրաբխային գործունեություն տեղի չի ունեցել և չի կատարվել երկրաբանական հետազոտություն: Անկանոն ձևավորված կզին ունի մոտավորապես 4.07 կիլոմետր քառակուսի տարածք՝ 3կիլոմետր լայնությամբ և 2 կիլոմետր երկայնությամբ: Ափամերձ գիծը շրջապատված է մինչև 100 մ երկարությամբ ժայռերով, ինչը անհնար է դարձնում վայրէջքը՝ բացառությամբ հարավում գտնվող վայրերը: Կղզու ամենամեծ բարծրությունը ծովի մակարդակից 497 մետր է: Նրա կլիման է մերձարևադարձային է և անձրևոտ մայիսից մինչև սեպտեմբեր:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տեղի ավանդազրույցի համաձայն՝ կղզին եղել է Հեյքի կլանի ապաստարաններից՝ այն բանից հետո, երբ նրանք պարտվում են Գենփիի պատերազմը Միանամոտոյի կլանի դեմ: Այն 1434 թվականից գտնվում էր Շիմազուի կլանի տիրապետության տակ: 1450 թվականին կղզին նվաճվում է Ռյուկյու թագավորության կողմից և դա հանդիսանում է այդ երկրի ամեանալայն ընդլայնումը [1]: Էդոյի շրջանում Տակարաջիման Սացումա Դոմայինի մաս էր կազմում և կառավարվում էր որպես Կավաբե շրջանի մաս: 1896 թվականին կղզին տեղափոխվում է Կագոշիմա նահանգի Օշիմա շրջանի վարչական վերահսկողություն, իսկ 1911-ից՝ Կագոշիմա քաղաքի Տոշիմա գյուղ: 1940 թվականին փարոսը ավարտվում է և այդ ժամանակ բնակիչների թիվը 133 էր: Գյուղը ունեցել է տարրական դպրոց և իր սեփական նավը՝ մայրցամաքի և այլ կղզիների հետ կապվելու համար: 1946 թվականից մինչև 1952 թվականը կղզին կառավարվում էր Միացյալ Նահանգների կողմից՝ որպես Հյուսիսային Ռյուկյու կղզիների ժամանակավոր կառավարության մաս: 1948 թվականին կառուցվել է կրտսեր ավագ դպրոցը, 1961 թվականին էլեկտրական և ջրմուղ մաքրման կայան, 1966 թվականին հեռախոսային համակարգը: Բնակչությունը տնտեսապես աջակցում էր բոնիտոյի համար առևտրային ձկնորսությանը: Այնուամենայնիվ, կղզին բազմիցս ավերվել է փոթորիկներից՝ հատկապես 1945, 1951, 1956 և 1957 թվականներին, ինչը հանգեցնում է բնակչության տեղաշարժի դեպի Ամամի Օշիմա կամ Կագոշիմայի պրեֆեկտուրաներ: Բոնիտոյի ձկնորսության վերացումը անհայտ պատճառներով ֆինանսապես ոչնչացնում է կղզիներն ու հանգեցնում սովի՝ որի հետևանքով շատ կղզիներ դառնում են անմարդաբնակ: Կառավարության կողմից որոշում է կայացվում 1970 թվականի հունվարին մնացած յոթ տնային տնտեսությունները 28 հոգով տեղափոխել Կագոշիմա: 1970 թվականի հուլիսի 28-ին տարհանման պահին միայն 4 տնային տնտեսություն էր մնացել: Այնուամենայնիվ, նույնիսկ բնակիչների տարհանումից հետո, փարոսը շարունակում էր սպասարկել մինչև 1982 թվականի ապրիլը: Թեև վայրէջք կատարելը անթույլատրելի էր կղզու տարածքում, սակայն լքված շենքերը թալանվել են և 1996 թվականին Ճապոնիայի կառավարությունը հայտնաբերել է, որ վեց չինացիների մի կուսակցություն ապօրինի վայրէջք է կատարել կղզու տարածքում և փորձել է բնակություն հաստատել: Նախկին կղզու բնակիչները 2001 և 2010 թվականներին այցելել են կղզի՝ հոգ տանելու իրենց նախնիների գերեզմանների համար:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Turnbull, Stephen. The Samurai Capture a King: Okinawa 1609. Osprey Publishing, 2009. Pp 9.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]