Ապրանքային սակավություն ԽՍՀՄ-ում

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Խորհրդային միության ապրանքային սակավություն (դեֆիցիտ), խորհրդային պլանային տնտեսությանը բնորոշ երևույթ, ըստ որի առանձին ապրանքատեսակների մշտական սակավություն է եղել, որոնք գնորդները, չնայած գումարի առկայության, անկարող էին ձեռք բերել[1]:

Դեֆիցիտը հանդիսանում է պլանային տնտեսության անբաժանելի մասը, քանի որ կենտրոնացած պլանավորումը ի վիճակի է հաշվի առնել ոչ ապրանքային դիրքերի հսկայական քանակությունը, ոչ էլ մարդկանց մշտապես փոփոխվող պահանջները[2]:

Տարբեր չափսերով և տարբեր ոլորտներում ապրանքային սակավությունը բնորոշ էր ԽՍՀՄ գոյության գրեթե ողջ ժամանակաշրջանում, և ձևավորվեց «վաճառողի տնտեսագիտությունը»՝ արտադրողները և վաճառքի համակարգը պլանային տնտեսության պայմաններում և մրցակցության բացակայությունից շահագրգռված չէին ապահովել ապրանքի բարձր որակ, որակյալ սպասարկում, ապրանքների ճիշտ ժամանակին առաքման և ապրանքներին գրավիչ տեսք տալու համար։ Պլանային տնտեսության խոչընդոտների պատճառով վաճառքից պարբերաբար անհետանում էին նույնիսկ առաջին անհրաժեշտության ամենահասարակ ապրանքները։ Այս երևույթը բնորոշ էր ոչ միայն մասսայական օգտագործման արտադրվող ապրանքերին, այլև, մեծ մասամբ նաև խոշոր արդյունաբերական արտադրությանը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ն. Սպիրիդոնովա, Теоретический анализ экономических систем:Учебное пособие.Стандарт третьего поколения, Սանկտ Պետերբուրգ, ISBN 9785496000352։
  2. Q&A: Thomas Sowell, Hoover Institution, Senior Fellow