Կիսահաղորդչային սարքեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Կիսահաղորդչային սարքեր, ընդարձակ դասի սարքեր, որոնց աշխատանքը հիմնված է կիսահաղորդիչների տարբեր հատկությունների օգտագործման վրա։ Էլեկտրավակուումային սարքերի համեմատությամբ կիսահաղորդչային սարքերը օժտված են մի շարք առավելություններով, ավելի հուսալի, ունեն փոքր զանգված և իներտություն, մեծ ամրություն, ծառայության ավելի երկար ժամկետ, սպառման փոքր հզորություն։

Տեսակներ[խմբագրել]

Կիսահաղորդչային սարքերը բաժանվում են հետևյալ խմբերի՝ անանցումային կիսահաղորդչային սարքեր, որոնց գործողությունը հիմնված է կիսահաղորդչի ամբողջ ծավալում ընթացող ֆիզիկական գործընթացների վրա։ Դրանց շարքն են դասվում այն սարքերը, որոնց դիմադրությունը (հաղորդականությունը) էապես կախված է ջերմաստիճանից (թերմիստորներ), լուսավորվածությունից, կիրառված էլեկտրական լարումից (վարիստորներ), մեխանիկական ճիգից (թենզոդիմադրություններ), էլեկտրամագնիսական ճառագայթման էներգիայից (բոչոմետրեր), մագնիսական դաշտի լարվածությունից (մագնիսադիմադրություններ)։

Անանցումային կիսահաղորդչային սարքերից են, որոնք գրգռում են մագնիսական դաշտի լարվածությանը համեմատական էլշու։ Միանցումային կիսահաղորդչային սարքերը, որոնց գործողությունը հիմնված է p-ո անցման տիրույթում ընթացող ֆիզիկական պրոցեսների վրա։ Այդպիսի անցում առաջանում է կիսահաղորդչի տարբեր հաղորդականության (p- և ո- տիպի) երկու տիրույթների սահմանում և բնութագրվում է պոտենցիալային արգելքի առկայությամբ, որից կախված է սարքի դիմադրությունը։

Միանցումային կիսահաղորդչային սարքի թվին են պատկանում կիսահաղորդչային դիողները։ Վավերագրերում հիշվել է (կաթողիկոսական գահից հրաժարվելուց հետո) Գրիգոր ժ Ջալալբեկյանց կաթողիկոսի հետ։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png