Կապելլա (ճարտարապետություն)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Կապելլա (ուշ լատիներեն՝ capella, իտալ.՝ cappella՝ աղոթարան, մատուռ), կաթոլիկ և անգլիկան ճարտարապետության մեջ փոքրիկ կառույց կամ առանձնացված սենյակ ընդհանուր կառույցում ՝ աղոթքի, մասունքներ պահելու, եկեղեցական երգչախմբի համար։ Տաճարում կապելլան գտնվում է կողային նավում կամ արևելքից ՝ աբսիդի շրջագծով։ Կապելլաներ լինում են նաև պալատներում, դղյակներում, կառուցվում են նաև առանձին կանգնած կապելլաներ։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png