Ասկետիզմ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Ասկետիզմ, (հուն.՝ ασκεσις , որևէ բանում վարժվող, ճգնավոր), ապրելաձև, որի դեպքում մարդը կամավոր ճնշում է իր հոգևոր ու մարմնական պահանջմունքևերը, հաևձն է առնում նույնիսկ տառապել կրոնական կամ բարոյական «կատարելության» հասնելու համար։ Ասկետիզմի մասնավոր դրսևորումն է ճգնավորությունը։ Ասկետիզմը սաղմնավորվել է դեռևս ևախնադարյան հասարակությունում (որպես գոյության ծանր պայմանևերի դրսևորում), ապա որոշակի զարգացում ստացել արևելյաև, մասնավորապես՝ հնդափոխական կրոնևերում (բրահմանիզմ, ջայնիզմ, բուդդիզմ), ինչպես նաև հին հունական որոշ կրոնա-փիլիսոփայական ուսմունքներում (օրփիկներ, կինիկներ, պյութագորականներ)։ Ասկետիզմը մեծ տարածում գտավ հատկապես միջնադարում։ Աշխատավորների շրջանում ասկետիզմը երբեմն տիրող դասակարգերի ցոփ ու շվայտ կյանքի դեմ բողոքի արտահայտություն էր։ Իսկ ընդհանրապես, ասկետիզմը միշտ էլ եղել է սոցիալական ազատագրության պայքարի բուն նպատակներից։

Aquote1.png Ասկետիզմը բնավ «քարայրում ապրել և մշտական պաս» չէ, այլ բնազդները կարգավորելու ընդունակություն։
— Պատրիարք Կիրիլ
Aquote2.png
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png