Քին

From Վիքիպեդիա
Jump to navigation Jump to search

Քին, անգլիացի դերասանների ընտանիք։

Էդմունդ Քին (1787–1833 թվականներ), անգլիական բեմական ռոմանտիզմի ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն և գործունեություն[edit | edit source]

12 տարեկանից եղել է թափառական դերասան, 14-ից՝ խաղացել գավառական թատրոններում, ուր ստեղծել է իր լավագույն դերերը՝ այդ թվում նաև Շեքսպիրի ողբերգություններում։ 1814 թվականին առաջին անգամ Շայլոկի (Շեքսպիրի «Վենետիկի վաճառականը») դերով հանդես է եկել «Դրուրի–Լեյն» թատրոնում, ուր ավելի ուշ դարձել է Անգլիայի լավագույն ողբերգակ դերասանը։ Դերերից են՝ Ռիչարդ 3-րդ, Համլետ, Մակբեթ, Օթելլո, Ցագո (Շեքսպիրի «Ռիչարդ 3-րդ», «Համլետ», «Մակբեթ», «Օթելլո»), սըր Օվեռիչ (Մեսսինջերի «Հին պարտքերը հատուցելու նոր միջոց»)։ Հումանիստ դերասան Քին ձգտել է ստեղծել բարոյական մեծ մաքրությամբ օժտված կերպարներ։ Օթելլոյի դերում ավելի շեշտել է տանջանքի խորությունը, քան խանդը, Համլետում՝ տարերային բողոքը, ստի և անգլիական հասարակության երեսպաշտության դեմ։ Անգլիական թատրոնի պատմության մեջ արտասովոր հաղթանակից հետո անգլիական հասարակության հետադիմական շրջանները սկսել են բացահայտ հալածել Քինին։ Նրան արգելել են գլխավորել «Դրուրի–Լեյն»-ը։ ԱՄՆ–ի հյուրախաղերից հետո 1825–1826 թվականներին Քինը համարյա ելույթ չի ունեցել։

Էդմունդ Քինի որդի[edit | edit source]

Չարլզ Ջոն Քինը (1811–1868 թվականներ) էդմունդ Քինի որդին էր։ Առաջին ելույթը «Դյուրի–Լեյն»-ում է եղել։ Խաղացել է մելոդրամաներում։ 1850 թվականին գլխավորել է «Փրինսես» թատրոնը, որի խաղացանկի հիմքը մելոդրամաներ և Շեքսպիրի պիեսներն էին։ Բեմադրություններում ավելի ուշադրություն է դարձրել դեկորացիային, զգեստներին, բեմադրական էֆեկտներին՝ ի վնաս բովանդակության։ Քինը ձգտել է հասնել իրադրության պատմական վավերականության, հաղորդել ժամանակի մթնոլորտը։ 1859 թվականին հեռացել է թատրոնից։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png