Քեֆ անողի քեֆը չի պակասի (հեքիաթ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Քեֆ անողի քեֆը չի պակասի, հայ գրող Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներից:

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեքիաթը պատմում է մի թագավորի` Հարուն ալ Ռաշիդի մասին[1]: Մի անգամ թագավորը քայլում է փողոցով և մի տուն է տեսնում. մտնում է ներս, տեսնում է` տանը քեֆ են անում, ինքն էլ միանում է նրանց: Այդ տան տիրոջ անունը Հասան էր: Թագավորն իմանում է, որ Հասանը փինաչի է և շատ է զարմանում, թե ինչպես է այդ աղքատ մարդն այդքան ուրախ: Թագավորը հրամայում է, որ փինաչությունն արգելվի, սակայն Հասանը շարունակում էր քեֆ անել: Դրանից հետո նա արգելում է այն բոլոր գործերը, որոնցով Հասանը զբաղվում էր: Մի անգամ թագավորը հրամայում է, որ Հասանին բերեն իր մոտ և կանգնեցնեն դռան առջև: Նրան մի պողպատյա թուր են տալիս և պահում են այդտեղ մինչև երեկո: Այդ երեկո էլ Հասանը քեֆ է անում: Թագավորը դերվիշի շորերով այցելում է նրան և իմանում, որ պողպատյա թուրը վաճառել է և տեղը փայտից թուր է դրել: Հեքիաթի վերջում թագավորը բացահայտում է իր անձը և Հասանին շատ փող է տալիս[2]:

Կերպարներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հարուն ալ Ռաշիդ, թագավոր, որ հեքիաթի մի մասում փոխակերպվում է դերվիշի
  • Հասան
  • Երաժիշտներ
  • Պալատականներ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հովհաննես Թումանյան, Հեքիաթներ, թարգմանություններ, Ընտրանի երկրորդ, Երևան, 2013, էջ 6
  2. ՔԵՖ ԱՆՈՂԻՆ ՔԵՖ ՉԻ ՊԱԿՍԻԼ

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]