Վիքիպեդիա:Վիքին սիրում է Երևանը/Կարեն Դեմիրճյանի թանգարան/Բարեկամության տուն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Բարեկամության տուն

Վաղուց անհրաժեշտություն էր դարձել քաղաքամայր Երևանում ունենալ մեծ ընդգրկման միջոցառումների համար համալիր մի կառույց միջազգային գիտաժողովներ, կոնֆերանսներ, փառատոներ անցկացնելու համար: «Բարեկամության տունը», ինչպես նախատեսված էր անվանել այն, դառնալու էր մշակութային և վարչական մի կենտրոն` Սովետական Հայաստանի և սփյուռքի մերձեցմանը, կապերի ամրապնդմանը նպաստող ինքնատիպ կենտրոն: Հայտարարվեց “Բարեկամության տան” նախագծերի մրցույթ: Հայաստանի ճարտարապետների միության և Երքաղգործկոմի ներկայացուցչական ժյուրին առաջին կարգի մրցանակը շնորհեց “Երևաննախագիծ ինստիտուտի” ութերոդ ճարտարապետական արվեստանոցի նախագծին, որի գլխավոր ճարտարապետն էր Մարտին Զաքարյանը: Նրա արվեստանոցում էլ “Սովետական Հայաստան” թերթի թղթակից Ալ. Մարգարյանը ծանոթացավ նախագծի հետ:

«Բարեկամության տունը», - ինչպես պատմում է Մարտին Զաքարյանը, -նախատեսվում է կառուցել այնտեղ, ուր գլխավոր պողոտան հատում է Տերյան և Տեր-Գաբրիելյան փողոցներն ու Լենինի պողոտան: Համալիրի տեղն ընտրված է Երևանի կենտրոնի կառուցապատման գլխավոր հատակագծի համաձայն:

Բարեկամության տունը նախագծելիս առաջին հերթին հավատարիմ ենք մնացել ազգային ճարտարապետության ավանդույթներին: Շենքն ունենալու է 200 մետր երկարություն և 36 մետր լայնություն:

Հինգ հարկանի համալիրի առաջին և երկրորդ հարկերը նախատեսված են հասարակական-մասսայական նշանակության օբյեկտների համար: Շենքի մշակութային հատվածը տրամադրվելու է ցուցասրահներին ու հանդիսասրահներին, որտեղ կգործեն երեք դահլիճ` 900 տեղանոց համերգային, 250 տեղանոց կինո և 250 նստատեղով կամերային դահլիճներ: Մեծ դահլիճի հանդիսասրահը ծառայելու է գիտաժողովների, փառատոների, համերգային ու թատերական ներկայացումների և բազմաբնույթ այլ միջոցառումների նպատակին: Ցուցասրահային հատվածը նախատեսված է գեղանկարչական, քանդակագործական, կիրառական արվեստի աշխատանքների ցուցադրության համար: Այստեղ կգործի նաև մշտական թանգարանը, որտեղ կհանգրվանեն սփյուռքից, ինչպես նաև աշխարհի տարբեր երկրներից ստացվող մշակութային արժեքները: Մշակութային հատվածում կգործեն, ստուդիաներ, ձայնադարանը, տեսադարանն ու ինֆորմացիայի կենտրոնը, որտեղ կկենտրոնացվեն տեղեկություններ Սովետական Հայաստանի մասին:[1]

Նորակառույցի երեք հարկերում կտեղավորվեն սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեն` իր խմբագրություններով, ՀՍՍՀ գիտությունների ակադեմիայի սփյուռքագիտության բաժինը: Այստեղ կտեղավորվի նաև արտասահմանյան երկրների հետ բարեկամության և մշակութային կապերի հայկական ընկերությունը:

«Բարեկամության տունը» կունենա նաև իր 50 տեղանոց հարմարավետ հյուրանոցը, հանգստի և ժամանցի գոտիներն ու սենյակները, հայկական խոհանոց-ռեստորանը, սրճարանը և այլ հարմարություններ:

Շենքի ներքին բակը կամ ձմեռային այգին ունենալու է տանիքային լուսավորություն, որը շքեղ տեսք կհաղորդի շատրվաններին ու կանաչ տարածություններին: Համակառույցի բակի ներսը, նրա հարկերը կհիշեցնեն կողք-կողքի կառուցված տներ ու կամարապատ պատշգամբներ: Հարկերը միմյանց հետ կկապվեն դարավանդաձև, որոնց սրահները կբացվեն դեպի գլխավոր պողոտա:[1]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 «Սովետական Հայաստան» թերթ, մայիսի 22, 1987 թ.