Վինիլքլորիդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Վինիլքլորիդ
Vinyl-chloride-2D.png
Քիմիական բանաձև C₂H₃Cl
Մոլային զանգված 61,992 զանգվածի ատոմական միավոր[1] գ/մոլ
Իոնիզացման էներգիա 9,99±0,01 Էլեկտրոն-վոլտ[2] կՋ/մոլ
Հալման ջերմաստիճան -256±1 °F[2] °C
Եռման ջերմաստիճան 7±1 °F[2] °C
Գոյացան էնթալպիա -37,26 կՋ/մոլ կՋ/մոլ
Գոլորշու ճնշում 3,3±0,1 Մթնոլորտ[2]
Քիմիական հատկություններ
Բեկման ցուցիչ 1,37[3]
Դասակարգում
CAS համար 75-01-4
PubChem 6338
EINECS համար 200-831-0
SMILES C=CCl
ЕС 200-831-0
RTECS KU9625000
ChEBI 6098
Եթե հատուկ նշված չէ, ապա բոլոր արժեքները բերված են ստանդարտ պայմանների համար (25 °C, 100 կՊա)

Վինիլքլորիդ, СН2=СНCl, քլորոֆորմի թույլ հոտով, անգույն գազ։ Հալման ջերմաստիճանը՝ —158,4°С, եռմանը՝ -13,8°С։ Ջրում քիչ է լուծվում (0,25%)։ Ռեակցիոնունակ է։ Ստացվում է ացետիլենի հիդրոքլորմամբ կամ 1,2 երկքլորէթանի դեհիդրոքլորմամբ։ Օգտագործվում է պոլիվինիլքլորիդի և սոպոլիմերների արտադրության համար։ Տարեկան համաշխարհային արտադրանքը՝ 15,8 միլիոն տ (1979)։ Առավելագույն թույլատրելի պարունակությունն օդում՝ 30 մգ/մ3։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png