Ռուստամ Մուրադով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ռուստամ Մուրադով
Rustam Muradov, 2020.jpg
մարտի 21, 1973(1973-03-21) (49 տարեկան) -
ԾննդավայրՉինար, Ռուսաստան, Դերբենտսկի շրջան, Դաղստանյան ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունՌուսաստան
ԶորատեսակRussian Ground Forces?
Կոչումգեներալ-մայոր և գեներալ-լեյտենանտ
Հրամանատարն էր2nd Guards Combined Arms Army?
Մարտեր/
պատերազմներ
Ռուսաստանի ռազմագործողությունը Սիրիայում և Երկրորդ չեչենական պատերազմ
ԿրթությունKazan Suvorov military school?
Պարգևներ

Ռուստամ Ուսմանովիչ Մուրադով (ռուս.՝ Руста́м Усма́нович Мура́дов, մարտի 21, 1973(1973-03-21), Չինար, Ռուսաստան, Դերբենտսկի շրջան, Դաղստանյան ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական զորահրամանատար, գեներալ-լեյտենանտ (2020), Ռուսաստանի Դաշնության Հերոս, Արցախում ռուս խաղաղապահների հրամանատար։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1973 թվականի մարտի 21-ին Դաղստանի Հանրապետության Դերբենդի շրջանի Չինար գյուղում, ազգությամբ թաբասարան է[1]։ Հայրը եղել է Դաղստանի Ինքնավար Հանրապետության[2][3] Տաբասարանսկի շրջանի Խանակ գյուղից[4]։ 1966 թվականին Հարավային Դաղստանում տեղի ունեցած երկրաշարժից հետո հայրը ծնողների հետ տեղափոխվել է Չինար գյուղ, որտեղ էլ ամուսնացել է Ումիժատի հետ։ Ընտանիքում եղել են երեք որդի։ Ռուստամը սովորել է Չինար գյուղի միջնակարգ դպրոցում։

Եղել է Կազանի սուվորովյան ռազմական ուսումնարանի շրջանավարտ, զինվորական ծառայության մեջ է 1990 թվականից։ 1995 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի բարձրագույն համազորային հրամանատարական ուսումնարանը և ՌԴ զինված ուժերի համազորային ակադեմիան[5][6][7]։

Եղել է հետախուզական վաշտի հրամանատար (1996), 242-րդ գվարդիական մոտոհրաձգային գնդի հրամանատար (2008-2009), 17-րդ առանձին գվարդիական մոտոհրաձգային բրիգադի հրամանատար (2009), Արևելյան ռազմական օկրուգի 36-րդ առանձին գվարդիական մոտոհրաձգային բրիգադի հրամանատար (2009-2012)։

2012 թվականին Ռուստամ Մուրադովին շնորհվել է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։ 2012-2013 թվականներին եղել է Լիսիչանսկի շրջանի ուսումնական կենտրոնի ղեկավար[8]։

2013-2015 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի ռազմական ակադեմիայի ունկնդիր։

2015-2017 թվականներին զբաղեցրել է 41-րդ բանակային շտաբի պետի տեղակալի պաշտոնը։ 2016 թվականին եղել է Դոնբասում կրակի դադարեցման վերահսկման ռուս-ուկրաինական համատեղ կենտրոնում Ռուսաստանի ներկայացուցիչը։ 2016 թվականի մարտին ռուսական ՌԻԱ Նովոստի միջազգային տեղեկատվության գործակալությունը հայտնել է, որ Դոնբասի Յասինովատայա քաղաքի մոտակայքում այդ ընթացքում գեներալ-մայոր Ռուստամ Մուրադովը 20 րոպե շարունակ հայտնվել է նռնականետերի, զենիթային համակարգերի և խոշոր տրամաչափի գնդացիրների կրակի տակ և միայն հրաշքով է ողջ մնացել[9]։

2017 թվականին Սիրիայում եղել է ռազմական խորհրդական, Դեր Զորում ղեկավարել է ռուսական զորքերը[9]։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 28-ին Սիրիայում կատարած ռազմական գործողությունների համար Վլադիմիր Պուտինի կողմից արժանացել է Ռուսաստանի հերոսի կոչման[9][10]։

2017 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2018 թվականի դեկտեմբերը զբաբեցրել է Կենտրոնական ռազմական օկրուգի 2-րդ գվարդիական բանակի հրամանատարի պաշտոնը, որից հետո նշանակվել է Հարավային ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատարի տեղակալ։

Ռուսաստանի նախագահի 2020 թվականի փետրվարի 20-ի հրամանագրով Մուրադովին շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտի զինվորական կոչում[11]։

2020 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության գոտում ռուսական խաղաղապահ ուժերի հրամանատար[12][13]։

Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր և երկու որդի։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. LLC VIP Studio։ «Արցախի նախագահն ընդունել է ռուսական խաղաղապահների հրամանատար Ռուստամ Մուրադովին»։ arevelk.am (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-11-13 
  2. «Мурадов Рустам Усманович»։ Кавказский узел (ռուսերեն)։ 2020-11-11։ Վերցված է 2020-11-11 
  3. «Генерал Рустам Мурадов: «Героями не рождаются…»»։ Табасарандин нурар (ռուսերեն)։ 2019-07-17։ Վերցված է 2020-11-11 
  4. «Командующий миротворцами в Карабахе раскрыл свою национальность»։ «РИА Новости» (ռուսերեն)։ 2020-11-14։ Վերցված է 2020-12-22։ «Что касается моей национальности, если это так всем интересно, я родился в Республике Дагестан, являюсь по национальности табасаранцем» 
  5. Вадим Иванов (2019-01-12)։ «Герой России Рустам Мурадов назначен заместителем командующего войсками ЮВО»։ Телеканал «Звезда» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020-08-28 
  6. Ахмед Дагиев (2020-08-11)։ «Советы генерал-лейтенанта. Рустам Мурадов - о неудачниках и лентяях»։ dag.aif.ru։ Վերցված է 2020-08-28 
  7. «Генералы-выпускники ЛенВОКУ имени С. М. Кирова»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-01-09-ին։ Վերցված է 2018-01-08 
  8. учебный центр ЦВО возглавил генерал Рустам Мурадов(չաշխատող հղում)
  9. 9,0 9,1 9,2 «Ռուստամ Մուրադով․ ինչ է հայտնի Արցախում ռուս խաղաղապահների հրամանատարի մասին»։ Hetq.am (հայերեն)։ Վերցված է 2020-11-13 
  10. «Путин вручает в Кремле госнаграды военнослужащим, которые служили в Сирии»։ РИА Новости (ռուսերեն)։ 20171228T1033։ Վերցված է 2020-11-13 
  11. «Дагестанцу Рустаму Мурадову присвоено звание генерал-лейтенанта»։ Информационный портал РИА "Дагестан"։ Վերցված է 2020-08-28 
  12. Группировку российских миротворцев в Карабахе возглавил генерал Мурадов
  13. Генерал Рустам Мурадов назначен командующим миротворцами в Карабахе

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Назначения в Вооружённых Силах. Генерал-майор Мурадов Рустам Усманович. // Российское военное обозрение. 2018. № 1 (165). — С.70.
  • Назначения в Вооружённых Силах. Генерал-майор Мурадов Рустам Усманович. // Российское военное обозрение. 2018. № 12 (176). — С.70.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]