Պսիխոպաթիա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Անձի խանգարումների պաթոլոգիա , հոգեկան գործառույթի անհամապատասխունության դրսևորվելով վարքային անհամապատասխանությամբ և տարաձայնությամբ[1]:

Անձի խանգարում տերմինի նույնանուններ են պսիխոպաթիա, բնավորության անոմալիաններ, պաթուլոգիական անձնավորություններ, պսիխոպատ կոնստիտութիաներ: Պսիխոպատները բնորոշվում են հուզական անկայունությամբ, նորմալ և նույնիսկ տաղանդի հասնող ինտելեկտով, նրանց մտածողությունը դառնում է միակողմանի և կողմնակալ: Հիվանդության առաջացմանը նպաստում են նյարդային ի ծնե կենսաբանական թերիությունները և ֆենոտիպային փոփոխութունները:

Հիվանդությունը ի հայտ է գալիս հիմնականում սեռական հասունացման շրջանում, մանկական տարիքում: Նրա ախտանիշները կարող է մեղմանալ նույնիսկ կորել, նաև կարող է պատահել հակառակը՝ ախտանիշների սրումով:

Դասակարգում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

տարբերում են անձի խանգարման հետևիալ ձևերը՝

Պատճառագիտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիվանդությունը լինում է բնածին և ձեռքբերովի:

Բնածին պսիխոպաթիայի առաջացմանը կարող են նպաստել սաղմնային կյանքում վնասակար նյութերի ազդեցությունը, ժառանգականությունը, էմբրիոպաթյաները, ինտրանատալ վնասվածքները, վաղ պերինատալ ախտահարումները, ինֆեկցիաներն ու թունավորումները: Ձեռքբերովի պսիխոպաթիաներին նպաստում են ներխմբային և ներընտանեկան դրվածքները և դաստիրակությունը: Տանջանքները նվաստացումները երեխաների մոտ ի հայտ են բերում անձի զարգացման արգելակում, իսկ քմահաճությունների կատարումը, արարքների ոչ քննադատական մոտեցումները, գերակայական մտքերի ներշնչումը սեփական անձի նկատմամբ բերում են եսասասիրության, եսամոլության զարգացմանը:

Ախտորոշում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անձի խանգարման պաթոլագիկ զարգացումն ախտորոշվում է նախ հավաստի տարբեր աղբյուրների վկայությունները, ապա հիվանդի տված անամնեզը, էլեկտրոէնցեֆալոգրաֆիայի, փորձարարական նյարդաբանական հետազոտությունները:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Մ 515 Մելիք-Փաշայան Արմեն Հոգեբուժություն: Դասագիրք բժշկական բուհերի ուսանողների համար /Ա.Է. Մելիք-Փաշայան; - Եր: Երևանի Մ. Հերացու անվան պետ. բժշկ. համալս. հրատ., 330 էջ ISBN 978-9939 -65-043-2