Շիճուկային հիվանդություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Շիճուկային հիվանդություն

Շիճուկային հիվանդություն, շճագարություն, ալերգիայի երևույթ հետերոգեն (սովորաբար ձիու արյունից ստացված) շիճուկներում պարունակվող օտարածին սպիտակուցների հանդեպ։ Առաջանում է կանխարգելիչ և բուժիչ նպատակներով իմունային շիճուկների ներարկումից։ Գաղտնի շրջանը 7-12 օր է, կրկնակի ներարկումների դեպքում՝ ավելի կարճատև։ Ընթանում է ջերմության բարձրացմամբ և ցանի առաջացմամբ (սկսվում է ներարկման շրջանից և տարածվում ամբողջ մարմնով), որն ուղեկցվում է քորով, մոտակա ավշահանգույցների այտուցով և այլն։ Տևում է մի քանի ժամից մինչև 2 շաբաթ։ Ելքը բարենպաստ է։ Բուժումը, հակահիստամինային պատրաստուկներ (դիմեդրոլ և այլն), տաք լոգնոց, մարմնի շփում՝ սալիցիլային սպիրտով, ծանր դեպքերում՝ կորտիկոստերոիդային պատրաստուկներ։ Կանխարգելումը․ հետերոգեն շիճուկների ներարկման մեթոդիկայի պահպանում, հետերոգեն շիճուկների փոխարինումը իմունոգլոբուլիններով։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 497 CC-BY-SA-icon-80x15.png