Ղազարոսի կանայք

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ղազարոսի կանայք
ռուս.՝ Женщины Лазаря
ՀեղինակՄարինա Ստեպնովա
Տեսակգիրք
Բնօրինակ լեզուռուսերեն
ՀրատարակիչԱՍՏ
Հրատարակված է2011
Հրատարակման տարեթիվ2011
ԳՄՍՀ978-5-17-090917-9

«Ղազարոսի կանայք» (ռուս.՝ Женщины Лазаря), ժամանակակից ռուս գրող Մարինա Ստեպնովայի վեպը: 2012 թվականի «Մեծ գրքի» հաղթող (երրորդ մրցանակ), «Ազգային բեսթսելլեր 2012» թվականի հավակնորդ, «Ռուսական Բուկեր-2012»-ի հավակնորդ:

Ընդհանուր տեղեկություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Ղազարոսի կանայք» վեպն առաջին անգամ լույս է տեսել 2011 թվականին «AST» հրատարակչության կողմից Մոսկվայում, այնուհետև գիրքը մշտապես տպագրվել է առանձին տպաքանակով: Վեպը ժամանակակից ընթերցողների շրջանում մեծ ժողովրդականություն է վայելում ռուսերենով և թարգմանվել է 25 այլ լեզուներով[1]:

Գրականագետների կարծիքով վեպը լավ է գրված, բայց հնաոճ է: Տեքստը բավականաչափ մաքրված չէ, առկա է բառապաշարի ժամանակագրական անհամատեղելիություն:

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նոր ռուսական գրականության մեջ Մարինա Ստեպնովայի «Ղազարոսի կանայք» ստեղծագործությունը անսովոր ընտանեկան սագա է, որն ընդգրկում է բավականին երկար ժամանակահատված` 20-րդ դարի սկզբից մինչև մեր օրերը, այն մեծ սիրո և միաժամանակ հակակրանքի մասին է: Հերոսներից մեկը՝ Ղազարոս Լինդտը, վեպում ներկայացվում է որպես հանճարեղ գիտնական, միաժամանակ մեծ երեխա: Նա կապող օղակ է բոլոր երեք կանանց ճակատագրերի համար, որոնց մասին պատմվում է ստեղծագործության էջերում[2]:

Առաջին կինը անզավակ Մարուսյան է՝ իր ավագ ընկերոջ կինը, որին Ղազարոսը սիրահարվել է որդիական սիրով: Երկրորդը` երիտասարդ Գալինան է, որին նա սիրահարվել է պատերազմից հետո` գտնվելով փակ քաղաքում: Ղազարոսի մյուս կինը որբ թոռնուհի Լիդան է, ով առանձնանում է հանճարեղ բնույթով, բայց ունի աշխարհիկ երազներ իր սեփական աներևակայելի տան մասին` լի ջերմությամբ և հատակի իրական ճռռոցով: Գրքի առանձին գործող անձ է հին տունը՝ «Մարուսյաի տունը», որը Ղազարոսի առաջին կնոջից՝ Մարուսյայից մի ամբողջ դարաշրջանից հետո, անցնում է Լիդային և դրանով ավարտում սյուժեների շղթան[3]:

Քննադատություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժամանակակից գրական գործիչ Մաքսիմ Լավրենտեևը «Ղազարոսի կանայք» վեպի մասին այսպես է արտահայտվել[4].

Aquote1.png Վեպն ինքնին ուժեղ տպավորություն է թողնում: Սյուժեի արտաքին գիծը, այն է` խորհրդային «գաղտնի ֆիզիկոսի»պատմությունը, նրա սիրային հարաբերությունները կանանց հետ, ինձ հետաքրքրում էր միայն այնքանով, որքանով որ առօրյա պատմության հետևում ՝ սկզբի էջերից, աստիճանաբար սկսեց ինչ-որ այլ բան ի հայտ գալ և ծավալվել ենթատեքստում, նույնիսկ աստվածաշնչյան, չնայած հղումը դեպի Նոր Կտակարան ակնհայտ է արդեն վերնագրում, բայց ինչը, թերևս, չի կարող լիովին արտահայտվել բանավոր, քանի որ, ինչպես Հեսսեն է ասում իր լավագույն հերոսներից մեկի բերանով, «բառերը վնասում են գաղտնիքի իմաստին»: Aquote2.png


Վիկտոր Տոպորովը նույնպես ուշադրություն է դարձրել այս գրական հրատարակության վրա և արտահայտվել է այսպես[5].

Aquote1.png Ինձ համար դժվար է արտահայտել իմ սեփական կարծիքը «Ղազարոսի կանայք» վեպի վերաբերյալ: Նախ, ես չեմ հասկանում` սա տաղանդավոր արձակ է, թե պարզապես դրա (տաղանդավոր արձակի) տաղանդավոր նմանակում: Ընթերցե՞լ, թե՞ կարդալ: Կա, սակայն, միջանկյալ տարբերակ՝ բարձր ընթերցում: Երկրորդ, Ստեպնովան (ինչպես Ուլիցկայան) գրում է հիմնականում, եթե ոչ բացառապես կանանց համար: Կուրիցինը անդրոգին(երկսեռ) է, բայց ես՝ ոչ: Այսինքն հանձն առնելով վեպի մասին դատել որպես քննադատ, ես որպես ընթերցող չեմ մտնում դրա խորհրդատվական խմբում որպես ընթերցող: Եվ, երրորդ, բացարձակապես չեմ հասկանում, թե ինչի մասին է այդ վեպը, և որ ամենակարևորն է` ինչու: Եթե միայն ոչ ... Aquote2.png


Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մեծ գիրք, 3-րդ ազգային բեսթսելլեր մրցանակ , 2012,
  • «Յասնայա Պոլյանա» մրցանակի հավակնորդ, 2012,
  • «XXI դարի ռուսական բուկեր» մրցանակի հավակնորդ, 2012,
  • «Русский Букер Большая Книга» մրցանակի հավակնորդ, 2012,
  • Ընթերցողների ինտերնետային քվեարկության հաղթող, 2012:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]