Հոգեբանական հարցազրույց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Հոգեբանական հարցազրույց, մասնագիտական նպատակաուղղված զրույց երկու կամ ավելի անձանց միջև, որի ընթացքում հարցեր են տրվում հարցազրույցը վարողի կողմից՝ որոշակի ուղղվածությամբ տեղեկատվության ստացման նպատակով։ Հոգեբանական հարցազրույցը ենթադրում է անցկացման որոշակի պայմաններ, որոնք անհրաժեշտ են բարենպաստ շփման համար։ Հարցազրույցը կարող է լինել ոչ կառուցվածքային, կիսա-կառուցվածքային և կառուցվածքային։ Կառուցվածքային հարցազրույցը ենթադրում է որոշակի կառուցվածքային պլան՝ հարցերի հստակ հաջորդականություն, որին հետևում է հոգեբանը։ Հարցազրույցի մեթոդը կարող է կիրառվել տարբեր նպատակներով․ հետազոտության, ախտորոշման, աշխատանքի ընտրության կողմնորոշման, հետագա հոգեբանական աշխատանքի պլանավորման, և այլ նպատակներով։ Հարցազրույցի հարցերը կարող են լինել բաց՝ որը ենթադրում է ընդլայնված պատասխան, և փակ, որը ենթադրում է "այո" կամ "ոչ" պատասխան։

Հարցազրույցը որակական մեթոդ է, որը այլ հոգեբանական հետազոտական մեթոդներից տարբերվում է իր ճկունությամբ, հետազոտվողի սուբյեկտիվ ընկալման առանձնահատկությունների բացահայտման հիման վրա[1]։ Այս մեթոդի հիմնական առավելությունը խորքային և մանրամասն տեղեկատվության ստացումն է, որը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերն ստանալու հետազոտվողի անձի մասին։ Բժշկական-հոգեբանական հարցազրույցը իրականացվում է հիմնականում հոգեկան խնդիրների բացահայտման նպատակով՝ հետագա հոգեթերապևտիկ աշխատանքի պլանավորման նպատակով[2]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Seidman, I (1998). Interviewing as qualitative research: A guide for researchers in education and the social sciences. New York, NY: Teachers College Press.
  2. Կլինիկական հարցազրույցի կայք