Հիպերպիրոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Հիպերպիրոն (հուն․՝ νόμισμα ὑπέρπυρον), բյուզանդական ոսկե մետաղադրամ, որն օգտագործվում էր ուշ միջնադարում։ Այն փոխարինեց սոլիդուսին։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մանուիլ Ա Կոմնենոսի (1143-80 թթ.) հիպերպիրոնը:

Բյուզանդական կայսրության ավանդական ոսկե մետաղադրամը սոլիդուսն էր կամ նոմիսման։ Վերջինիս քաշը 24 կարատ էր և այն գոյատևեց գրեթե 7 դար։ Սակայն 1030-ական թվականներից սկսած սլոիդուսը գնալով արժեզրկվում էր, իսկ 1080-ական թվականներին ռազմական պարտությունների և քաղաքացիական պատերազմների հետևանքով, դրանում ոսկու պարունակությունը համարյա հավասար էր զրոյի[1]։ Այդ իսկ պատճառով 1092 թվականին Ալեքսիոս Ա Կոմնենոս կայսրը (1081–1118 թթ.) վերափոխեց բյուզանդական մետղադրամներն ու մտցրեց լրիվ նորը՝ հիպերպիրոնը (նշաանկում է "գեր զարգացած")։ Այն ուներ նույն քաշը ինչ որ սոլիդուսը (4.45 գրամ), սակայն պարունակում էր ավելի քիչ քանակությամբ ոսկի (20.5 կարատ 24-ի փոխարեն)[2]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]