Հանրային իրավունք

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Հանրային իրավունք, իրավունքի տեսությունում պետական մարմինների կառուցվածքն ու գործունեությունը սահմանող, պետության մարմինների և քաղաքացիների միջև ձևավորված հարաբերությունները կարգավորող նորմերի համակցություն։

Իրավունքն առաջին անգամ II—III դդ. հանրայինի և մասնավորի բաժանել են հռոմեական իրավաբանները, որը բուրժուական պետություններում դրվել է իրավունքի համակարգի կառուցման հիմքում։ Սոցիալիստական հասարակարգում, որտեղ աշխատանքի միջոցների ու գործիքների նկատմամբ բացակայում է մասնավոր սեփականությունը, իրավունքի տրոհումը հանրայինի և մասնավորի բացառվում է։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 227 CC-BY-SA-icon-80x15.png