Jump to content

Կանաչ շղթաներ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Կանաչ շղթաներ
ռուս.՝ Зелёные цепочки
Երկիր ԽՍՀՄ
Ժանրռազմական ֆիլմ, մանկական ֆիլմ և գրական ստեղծագործության էկրանավորում
Թվական1970
Լեզուռուսերեն
ՌեժիսորԳրիգորի Արոնով
Սցենարի հեղինակՖելիքս Միրոներ
ԴերակատարներՊավել Լուսպեկաև
ՕպերատորՆիկոլայ Ժիլին
ԵրաժշտությունԻսահակ Շվարց
ԿինոընկերությունԼենֆիլմ
Տևողություն98 րոպե

«Կանաչ շղթաներ» (ռուս.՝ Зелёные цепочки), 1970 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Գրիգորի Արոնովը[1][2][3] «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում Գերման Մատվեևի «Կանաչ շղթաներ» և «Գաղտնի կռիվ» վիպակների հիման վրա։

Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1970 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։

1941 թվականի օգոստոսին լենինգրադցի երկու տղաներ՝ Միշկան և Ստյոպկան, պիոներական ճամբարից վերադառնալով Լենինգրադ, փախստականների խմբում պատահաբար ծանոթանում են պատերազմի մասնակից, մի ձեռքը կորցրած քեռի Պետյայի հետ և նրան օգնում են տանել ծանր ճամպրուկը։ Ճանապարհին հանկարծակի սկսված ռմբակոծությունից առաջացած իրարանցման մեջ ուղեկիցը կորչում է և հետ է մնում երեխաներից։ Իսկ ճամպրուկը, որում, ըստ քեռի Պետյայի, թանգարանային հանքանյութեր են, մնում է տղաների մոտ։

Արդեն պաշարված քաղաքում Միշան, Ստյոպկան և նրանց ընկեր Վասկան որոշում են բացել ճամպրուկը։ Դրա ներսում հանքանյութերի փոխարեն գտնելով ազդանշանային ատրճանակ (հրթիռ) և մեծ քանակությամբ ազդանշանային հրթիռներ (փամփուշտներով), տղաները հաճույքի համար կրակում են և հայտնվում խորհրդային հակահետախուզության աշխատակիցների տեսադաշտում։ Շտաբում զրույցի ընթացքում տղաներն իմանում են, որ նման հրթիռները (ֆիլմի «Կանաչ շղթաներ» անվանումը նկարագրում է հինգ կանաչ հրթիռների պայմանական ազդանշանը) օգտագործվում են քաղաքում թիրախների վրա գերմանական ռմբակոծիչներին ուղղորդելու համար։ Խոսելուց հետո տղաները որոշում են ինքնուրույն գտնել և հետևել «քեռի Պետյային»։ Հակառակ մեծահասակների կամքին մասնակցելով լրտեսական ցանցի բացահայտման միջոցառումներին՝ տղաները, վտանգելով իրենց կյանքը, օգնում են հակահետախուզության մայորին գտնել դիվերսանտների հետքը, որոնք ինքնաթիռներ են ուղարկում քաղաքի պաշտպանական օբյեկտների վրա և պայթյուններ կազմակերպում Լենինգրադի պարենային ձեռնարկություններում (հացի գործարանում նման պայթյունի հետևանքով մահանում է ֆիլմի հերոսներից մեկի մայրը)։

Փորձառու չեկիստ Բուրակովի ղեկավարությամբ լենինգրադցի տղաները մասնակցում են նաև գերմանացի ռեզիդենտ Պաուլ Ռիխտերի վնասազերծմանը, որը գործում է «միձեռնանի Պետյայի» կերպարում։

  • Սաշա Գրիգորև – Միշկա Ալեքսեև
  • Իգոր Ուրումբեկով – Վասկա Կոժուխ
  • Վլադիմիր Լելետկո – Ստյոպկա Պանֆիլով, լենինգրադցի տղա, բանաստեղծություններ գրող
  • Պավել ԼուսպեկաևԻվան Վասիլևիչ, ԽՍՀՄ ՆԳՎ-ի մայոր[4]
  • Օլեգ Բելով – Ալեքսեյ Իվանովիչ Բուրակով
  • Ալեքսանդր Միխայլով – «քեռի Պետյա», գերմանացի լրտես Պաուլ Ռիխտեր
  • Ֆեոդոր Մենիկով – բեռնատարի վարորդ Սեմյոն Սեմյոնով, լրտեսների հանցակից
  • Անդրեյ Կրուպենին – Շուրկա-«Կրենդել», Ալեքսանդր Կալաչյով
  • Արիստարխ Լիվանով – Ժորկա-«Բրյունետ»
  • Ալեքսանդր Լիպով – Վալերի Կապլունով

Նկարահանող խումբ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Սցենարի հեղինակ՝ Ֆելիքս Միրոներ
  • Բեմադրող ռեժիսոր՝ Գրիգորի Արոնով
  • Գլխավոր օպերատոր՝ Նիկոլայ Ժիլին
  • Գլխավոր նկարիչ՝ Միխայիլ Իվանով

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. Сеть «Москино» бесплатно покажет фильмы о Великой Отечественной войне
  2. ««Два бойца» и «Зимнее утро»: где бесплатно посмотреть фильмы о блокаде Ленинграда». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ նոյեմբերի 30-ին. Վերցված է 2022 թ․ ապրիլի 7-ին.
  3. В преддверии Дня Победы в Москве пройдут бесплатные киносеансы: что и где посмотреть
  4. Федеральная служба безопасности Российской Федерации