Դինամիկա (երաժշտություն)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Դինամիկա (այլ կիրառումներ)
My 1st anim.gif

Դինամիկա (հուն․՝ δύναμις՝ ուժ, զորություն), երաժշտության մեջ․

  • Հնչման ուժգնության երևույթը և դրա ուսմունքը։ Երաժշտական երկի բովանդակության (բնույթի, տրամադրության) բացահայտումը խոշոր չափով կախված է նրա հնչման հարաբերական ուժգնությունից, կատարման ընթացքում դրա փոփոխություններից, մասնավորապես՝ դինամիկական հակադրությունների կիրառումից։ Դինամիկայի երանգները նոտաներում նշվում են իտալերեն բառերով և սրանց սկզբնատառերով։ Լատինական նամագրության մեջ եղել են միայն շեշտեր, հայկական խազերում, Կոմի-տասի տվյալներով՝ ձայնուժի հատուկ նշաններ, Բախի վոկալ գործերում միայն՝ f (իտալ.՝ forte—ուժգին) և p (իտալ.՝ piano—մեղմ), իսկ կլավիրային գործերում դինամիկան բացառիկ դեպքերում է նշված։

Երաժշտության մեջ հոգեբանական նախասկզբի խորացման և գործիքների ու կատարողական արվեստի կատարելագործման հետ մեկտեղ մեծացել է ինամիկայի երանգների արտահայտչական դերը, ավելացել դրանց քանակը, տարբերակումը, ըստ այնմ՝ մանրամասնացել է նշումը նոտաներում։ Չնայած դրան, երաժշտական երկը կատարելիս շատ բան մնում է կատարողի գեղագիտական նախաձեռնությանը, նրա ստևղծագործական մեկնաբանմանը։

  • Որպես երաժշտական ձայնագիտության բաժին ուսումնասիրում է երաժշտական գործիքների հնչման ուժային հնարավորությունները և նպաստում գործիքաշինությանը։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 393 CC-BY-SA-icon-80x15.png