Դասակարգային կառուցվածք

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Դասակարգային կառուցվածք, դասակարգային հասարակարգերում փոխհարաբերություն մարդկանց խոշոր խմբերի միջև, որոնք հասարակական արտադրության որոշակի համակարգում տարբերվում են իրենց տեղով, արտադրության միջոցների հանդեպ և աշխատանքի հասարակական կազմակերպման մեջ ունեցած դերով ու, հևտևաբար, հասարակական հարստությունից ստացած իրենց մասով։ Շահագործողական հասարակարգերում դասակարգային կառուցվածքը հիմնականում ընդգրկում է երկու հակադիր դասակարգ՝ ստրկատիրության օրոք՝ ստրկատերեր և ստրուկներ, ֆեոդալիզմի՝ կալվածատերեր ու ճորտ գյուղացիներ, կապիտալիզմի՝ կապիտալիստներ և բանվորներ։ Հակամարտ դասակարգերի միջն միշտ տեղի է ունենում անհաշտ պայքար, որը հասարակության զարգացման շարժիչ ուժն է։ Սոցիալիզմի հաղթանակը արմատապես փոխում է հասարակության դասակարգային կառուցվածքը։ Ստեղծվում է արտադրամիջոցների հասարակական սեփականություն, վերանում է շահագործումը, հաստատվում բանվոր դասակարգի ու գյուղացիության բարեկամություն։ Անցումը կոմունիզմն կմերձեցնի սոցիալիստական սեփականության երկու ձևերը, կվերացնի քաղաքի և գյուղի, ֆիզիկական ու մտավոր աշխատանքի միջև եղած էական տարբերությունները, կվերանան բանվոր դասակարգի, գյուղացիության ու ինտելիգենցիայի միջև եղած սահմանները։ Կոմունիզմի լիակատար կառուցումը կհանգեցնի անդասակարգ հասարակարգի ստեղծմանը և հասարակության բոլոր անդամների սոցիալական հավասարությանը։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 293 CC-BY-SA-icon-80x15.png