Գիշուկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գիշուկ
Գիշուկ
Տեսակարական անձնանուն
Սեռարական
Նշանակությունվատ, տգեղ
Ծագում
Ծագման լեզուհայերեն
Գիրհայերենի այբուբեն
Անվան այլ ձևեր
Կապված անուններԳեշ
Կապված հոդվածներ«Գիշուկ» սկսվող էջեր

Գիշուկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն գեշ՝ «վատ, տգեղ» բառից, որը նույնպես գործածական անձնանուն է եղել։ Կիրառվել է 13-15-րդ դարերում[1]:

Գործածություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Գիշուկ, որդի Գրիգորի, ով 1206 թվական նվիրել է 2 արտ Բագնայրի Ս․ Աստվածածին վանքին[2]:
  • Գիշուկ, ունեցել է մի տուն, որը գնելով Սմբատի որդի Անագովլէն, 1247 թվական նվիրել է Հռոմոսի վանքին[3]:
  • Գիշուկ, զավակ Թումայի, ազգական Կարապետ կրոնավորի, ով 1381 թվականին Սղկայու վանքում ընդօրինակել տվեց Հի Կտակարանը[4]:
  • Գիշուկ, մերձավոր Վարդան քահանայի, ով 1397 թվականին Երզնկայում գնեց մի Ավետարան[5]:
  • Գիշուկ խոջա, ով 1464 թվականին մի Ավետարան նվիրեց Ընծայնից Ս․ Աստվածածնին[6]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հրաչյա Աճառյան, Հայոց Անձնանունների Բառարան, հ. Ա, Երևան, «Երևանի պետական համալսարանի հրատարակություն», 1942, էջ 473 — 634 էջ։
  2. Արձ․ Շիրակ 120 ա
  3. Արձ․ Շիրակ 20 ա
  4. Ձեռագիր, Ագուլիս, Արրտ 1911, 850
  5. Ձեռագիր, Սեբաստիա, ՀԱ 1926, 46
  6. Նօտարք 220