Բորիս Կուլիկով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բորիս Կուլիկով
Ծնվել էօգոստոսի 28, 1937(1937-08-28)
ԾննդավայրՍեմիկարակորսկ, Ռոստովի մարզ, Ռուսաստան
Վախճանվել էմարտի 5, 1993(1993-03-05) (55 տարեկանում)
Վախճանի վայրՍեմիկարակորսկ, Ռոստովի մարզ, Ռուսաստան
Մասնագիտությունբանաստեղծ և գրող
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Գրողների միություն

Բորիս Նիկոլաևիչ Կուլիկով (ռուս.՝ Бори́с Никола́евич Кулико́в, օգոստոսի 28, 1937(1937-08-28), Սեմիկարակորսկ, Ռոստովի մարզ, Ռուսաստան - մարտի 5, 1993(1993-03-05), Սեմիկարակորսկ, Ռոստովի մարզ, Ռուսաստան), խորհրդային ռուս բանաստեղծ, արձակագիր: ԽՍՀՄ գրողների միության, Ռուսաստանի գրողների միության անդամ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բորիս Կուլիկովը ծնվել է 1937 թվականին Սեմիկարակորսկի կայանում՝ Դոնի կազակների ընտանիքում: Հայրենական մեծ պատերազմը սկսվելուց հետո ապագա բանաստեղծի հայրը՝ Նիկոլայ Ֆիլիմոնովիչ Կուլիկովը, մեկնել է ռազմաճակատ: Երբ նացիստական ​​զորքերը մոտեցել են Սեմիկարակորսկին, Բորիսի մայրը՝ Ալեքսանդրա Ալեքսանդրովնան, մահացու վիրավորվել է ռումբերի բեկորից[1]: Որբացած երեխաները մնացել են իրենց տատիկի հետ, նրա հետ միասին ապրել օկուպացիան: Մի անգամ ոստիկանները ներխուժել են տուն և տատիկին տարել բաժին, որտեղ նրան մտրակներով դաժան ծեծի են ենթարկել: Որդու թաղումից հետո նրա ուժերը սպառվել են, ու տատիկը մահացել է: Դրանից հետո Բորիսի քրոջը՝ Էլլային, մորաքույր Աննան տարել է Հեռավոր Արևելք, իսկ Բորիսը մնացել է մորաքույր Եկատիրինա Ֆիլիմոնովնայի մոտ, որը չորս երեխա ուներ: Նրա մասին հիշողությունը Բորիս Կուլիկովը պահպանել է կյանքի ընթացքում՝ նրան նվիրելով «Սրտի հիշատակ» վեպը, որը բաղկացած է «Մորաքույրը Կատյան», «Բորիս Գոդունովը և Գեղեցկուհի Վասիլիսան» և «Մերոնք եկան» նորավեպերից:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Բորիսի հայրը վերադարձել է Ֆաշիստական ​​գերությունից և ամուսնացել մորաքույր Աննայի հետ, ով Էլլայի հետ վերադարձել էր Հեռավոր Արևելքից: Այսպիսով ընտանիքը վերամիավորվել է:

Կուլիկովը տեղական թերթում տպագրվել է դեռևս դպրոցական տարիներին, գրել է «Պիոներական ճշմարտություն» թերթում:

Դպրոցն ավարտելուց հետո Բորիս Կուլիկովն ընդունվել է Ռոստովի պետական համալսարանի պատմական ֆակուլտետը[2]: Ուսումնասիրության ընթացքում մասնակցել է իր ընկերների հետ ստեղծված «СТИФ» ուսանողական թատրոնի ներկայացումներին: Միևնույն ժամանակ Ռոստովի մարզի թերթերում և ամսագրերում լույս են տեսել Կուլիկովի առաջին բանաստեղծությունները:

Կուլիկովը փորձել է շատ մասնագիտություններ. աշխատել է որպես կոմբայնավար, փականագործ, որմնադիր, ասֆալտապատող, քար ջարդող արհեստանոցի վարպետ[3]: 1964 թվականին հրապարակվել է Կուլիկովի առաջին հավաքածուն: Հատկանշական է, որ այն լույս է տեսել ոչ թե Ռոստիզդատում, այլ Մոսկվայում, «Երիտասարդ գվարդիա» հրատարակչությունում: 1968 թվականին «Խորհրդային գրող» հրատարակչությունում տպագրված «Вербохлёст» գրքի համար Կուլիկովին ընդունել են ԽՍՀՄ գրողների միություն: Այնուհետև գրում է մի շարք պատմություններ՝ շարունակելով նաև բանաստեղծություններ գրել:

Խորհրդային Միության փլուզումից հետո Կուլիկովը դարձել է Ռուսաստանի գրողների միության անդամ:

Ապրել է Սեմիկարակորսկ քաղաքում:

Բորիս Կուլիկովը լրջորեն մտահոգված էր վերակառուցման և երկրի փլուզման համար: 1993 թվականի փետրվարին Ելցինի ելույթը դիտելու ժամանակ ինսուլտ է ստացել[4] և մարտի 5-ին մահացել է:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մ. Ա. Շոլոխովի անվան մրցանակ, 1994 (հետմահու)[5]:

Հիշատակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Огрызко В. В. Русские писатели. Современная эпоха. - М.: Литературная Россия, 2004. - 552 с.
  • Казьмин Л. М. Эх, Борис Николаевич! Голова! Золотой человек! // Казьмин Л. М. Колодец. - Ростов н/Д: Новая книга, 2008. - С. 233-235. - 284 с.
  • Писатели Дона: Биобиблиогр. сб / [Сост. Г. Г. Тягленко]. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1976. - С. 151-154. - 288 с. - 10 000 экз.
  • Писатели Дона: Биобиблиогр. указ / [О. И. Кузина и др.]. - изд. 2-е, испр. и доп. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1986. - С. 207-210. - 416 с. - 20 000 экз.
  • Котовсков В. Я. Человек с распахнутой душой. К 70-летию Бориса Куликова // Наше Время. - 28 августа 2007.
  • Котовсков В. Я. Читатели-земляки о творчестве Бориса Куликова // Дон. - 1976. - № 11. - С. 167-170.
  • Юдин Л. «На своей земле живём…» // Молот. - 2 июля 1981.
  • Блынский Д. И. Поэт идет с Дона // Правда. - 11 января 1965.
  • Рогачёв А. А. «Судить себя со строгостью» // Молот. - 27 февраля 1965.
  • Гейдеко В. А. Три новых знакомства // Литературная газета. - 2 марта 1965.
  • Маляков А. [Рецензия на сборники стихов «Сенокосеая пора» и «Вербохлёст»] // Октябрь. - 1969. - № 3. - С. 221-223.
  • Мезенцев М. Т. Драма у Акимовой косы // Комсомолец. - 4 января 1972.
  • Королёв С. А. Первая борозда // Молот. - 13 апреля 1973.
  • Гриценко А. И. Родные и близкие // Дон. - 1973. - № 10. - С. 178-179.
  • Сарафанников Н. И. Отдай сердце людям // Москва. - 1975. - № 1. - С. 222-223.
  • Тер-Маркарьян А. А. [Рецензия на сборник стихов «Поле Куликово»] // Дон. - 1974. - № 10. - С. 187-188.
  • Енишерлов В. П. Не только об охоте на волка // Огонёк. - 1975. - № 3. - С. 30.
  • Шугаев В. М. Взаймы, без отдачи // Литературная газета. - 19 марта 1975. - С. 6.
  • Сурганов В. А. [Тема деревни в творчестве писателей Дона] // Дон. - 1982. - № 11. - С. 22-25.
  • Луконин С. М. [Рецензия на повесть «Быстрина»] // Молодая гвардия. - 1977. - № 8. - С. 308-310.
  • Котовсков В. Я. Художник донской стороны // Комсомолец. - 15 июля 1980.
  • Сухорученко Г. А. Связь времён // Литературная Россия. - 17 февраля 1984. - С. 22.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Куликова М. (14 августа 2008)։ «Истинный сын Земли своей (Воспоминания дочери Куликова)»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-07-27-ին 
  2. Писатели Дона: Биобиблиогр. сб / [Сост. Г. Г. Тягленко]. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1976. - С. 151. - 288 с. - 10 000 экз.
  3. Писатели Дона: Биобиблиогр. указ / [О. И. Кузина и др.]. - изд. 2-е, испр. и доп. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1986. - С. 207. - 416 с. - 20 000 экз.
  4. Культура Дона в лицах: Экскл. досье / Редкол.: Ф. Ф. Баев и др.. — Ростов н/Д: Ростиздат, 1997. — С. 421. — 431 с. — ISBN 5-7509-0818-6.
  5. Лауреаты Международной премии им. М. А. Шолохова в области литературы и искусства за десять лет со дня основания премии // Слово. — 2003. — № 4.
  6. Бюсты известных земляков, Б. Н. Куликов

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]