Բալշա I

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բալշա I
սերբ.՝ Балша I խորվ.՝ Balša I
CoatOfArmsOfTheBalsics.png
1356 - 1368
 
Մասնագիտություն՝ միապետ
Ծննդյան օր II հազարամյակ
Վախճանի օր 1362(1362)
Դինաստիա Բալիչիներ
Զավակներ Ստրատիմիր, Գեորգի I Բալշիչ, Բալշա II

Բալշա I (սերբ.՝ Balsa I, խորվ.՝ Balša I) սերբ ազնվական, Բալշիչների դինաստիայի հիմնադիր, որը ապրել է XIV դարում[1]։ Ենթադրվում է, որ Ստեֆանի Դուշանի օրոք Բալշը պատկանում էր միայն Ստեփանակերտին, բայց զրպարտելով Զետա ազնվականությունը, նա իր իշխանությունը ընդլայնեց դեպի Ստորին Զետա, Կոտոր և Ալբանիայի մի մաս։ Որոշ հետազոտողներ կարծում էին, որ Բալշայի գահակալության ավարտին Ալբանիան պատկանում էր նրան «Ավլոնից առաջ», բայց ոչ բոլոր Բալսայի հաջողությունները հաստատվեցին[2]։

Владения Балшичей после смерти Балша I

Քաղաքականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1361 թվականին արքայազն Վոյիսլավ Վոյնովիչը, Կոտորի հետ դաշինքով, պատերազմ սկսեց Դուբրովնիկի դեմ՝ փորձելով գրավել Մլեժ կղզին[3]։ Դուբրովնիկի իշխանությունները, պատերազմը դադարեցնելու համար, դիմեցին Բալշային՝ խաղաղության հասնելու միջնորդության համար։ Հաստատվեց խաղաղություն։ Եվ Բալշան դարձավ Դուբրովնիկի պատվավոր քաղաքացի[4]։ Սակայն շուտով խաղաղությունը խզվեց, և պատերազմը նորից սկսվեց։ Սա անուղղակիորեն նպաստում էր Վենետիկի դիրքորոշմանը, որը բազմիցս ցանկանում էր վերադարձնել Դուբրովնիկը[5]։ Համարվում է, որ Դուբրովնիկի աջակցությունը պայմանավորված էր «Զետա» հողերը միավորելու ցանկությամբ, որոնցում մաս էր կազմում Կոտորը[6]։ 1362 թվականին Բալշայի որդիների՝ Վերին Զետայի կառավարիչ Դուրաշ Իլիչի սպանությունը և նրա շրջանի անակցումը Բալշիչների ունեցվածքին նույնպես կապված են դրա հետ[7]։ Նույն թվականին մահացավ Բալշա I-ը[8]։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոնղոլական ավանդույթի համաձայն, Բալշան կին կողմում գտնվող նեմանիշների ազգականն էր, նա եկել էր Ստեֆան Նեմանիի որդի Վուկանից[9]։ Հետևաբար, իշխանության գալուց հետո, որը ստացավ Ստեֆան Ուրոշա V-ի մահվան մեղավորը, Վուկաշին Մրնյավչեվիչան, բալշիխները հռչակեցին իրենց անկախությունը «կանոնակարգից»[10]։

Բալշան ուներ երեք որդի՝ Ստրատիմիրին, Գեորգի I Բալշիչ և Բալշա II:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Costa Lucivaldo Silva da։ «Uma descrição gramatical da língua xikrín do cateté (família jê, tronco macro-jê)» 
  2. Рудић Срђан (2017-02-16)։ «ПОТВРДЕ БРАЋЕ ДРАГИШИЋ ДА СУ ПОДИГЛИ СВОЈ ДЕО ОД ПОКЛАДА САНДАЉА ХРАНИЋА»։ ГРАЂА О ПРОШЛОСТИ БОСНЕ 1 (6)։ ISSN 2233-1778։ doi:10.7251/gpb1306103r 
  3. «Статья (англ)»։ dx.doi.org։ Վերցված է 2020-02-26 
  4. Кругляк Юрий Алексеевич (2014-12-25)։ «Обобщенный метод Хартри-Фока и его версии: от атомов и молекул до полимеров»։ ScienceRise 5 (3 (5)): 6։ ISSN 2313-8416։ doi:10.15587/2313-8416.2014.30726 
  5. «Nikolić, Vladimir»։ dx.doi.org։ Վերցված է 2020-02-26 
  6. «Hodder-Williams, Robert Percy, (23 May 1880–29 Nov. 1958), retired Publisher; Hodder and Stoughton Limited, 1896–1947 (Chairman, 1927–47)»։ Oxford University Press։ 2007-12-01 
  7. Станчић Гордана (2017)։ Научна конференција Библиоинфо — 55 година од покретања наставе библиотекарства на високошколском нивоу, Београд 18. мај 2017.։ Београд: Филолошки факултет Универзитета у Београду։ էջեր 129–140։ ISBN 978-86-6153-589-5 
  8. Радић Радивој (2016-05-20)։ «ДА ЛИ ЈЕ КОНСТАНТИН МИХАИЛОВИЋ ИЗ ОСТРОВИЦЕ ЗНАО ДА ЈЕ „КОНСТАНТИНОВА ДАРОВНИЦА“ ФАЛСИФИКАТ?»։ ИСТРАЖИВАЊА (24): 119–127։ ISSN 2406-1131։ doi:10.19090/i.2013.24.119-127 
  9. Чаусидис Никос (2018-01-29)։ «„Свештеничка од Марвинци” или „впрегната сопруга”? За семиотиката на железнодобните псалии од кругот на „македонските бронзи”»։ Poznańskie Studia Slawistyczne (13): 337։ ISSN 2084-3011։ doi:10.14746/pss.2017.13.20 
  10. Черногорская царствующая династия / Историческая справка И.Я. Вацлика. — С-Пб: Типография В.В. Комарова, 1889. — С. 4—6. — 23 с.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • BALŠIĆI:BALŠA I (англ.). Foundation for Medieval Genealogy. Дата обращения 20 мая 2011.
  • Novak Adžić։ «BALŠIĆI»։ Montenegrina։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-02-ին։ Վերցված է 2011-05-20