Աուլա Մագնա (Ստոկհոլմի համալսարան)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Aula Magna-ի հարավային ճակատամասը

Աուլա Մագնա, Ստոկհոլմի համալսարանի ամենամեծ լսարանն է: Կառուցումն ավարտվել է 1998 թվականին: Բացի դասախոսությունների մեծ դահլիճից, այստեղ կան հանդիպումների և սեմինարների համար նախատեսված ավելի փոքր լսարաններ: Դասախոսությունների սրահից դուրս կա ընթերցանության համար նախատեսված սրահ: Լսարանն օգտագործվում է այնպիսի գիտական հավաքների համար, ինչպիսիք են գիտաժողովները և սիմպոզիումները, ինչպես նաև արտաքին գործառույթները, ինչպիսիք են ընդհանուր ժողովները: Այստեղ տեղի են ունեցել նաև նոբելյան դասախոսություններ:

Ճարտարապետ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աուլա Մագնան նախագծել է ճարտարապետ Ռալֆ Էրսկինը, որը նախագծել է նաև հարևանությամբ գտնվող Allhuset-ը, Ստոկհոլմի համալսարանի գրադարանը, Ակտիվերումը (Frescatihallen) և Համալսարանի Իրավաբանական պալատը: Աուլա Մագնանն ճարտարապետի վերջին նախագիծն էր համալսարանի համար 2005 թվականին նրա մահից առաջ: Այս վայրում լսարան ստեղծելու գաղափարը սկիզբ է առել այն ժամանակից, երբ 1960-ականների սկզբին նախատեսվում էր դպրոցի կառուցումը:

Նախագիծ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղյուսների մանրամասներ, հարավային ճակատ

Շենքը կառուցված է գետնի վրա: Հյուսիսային կողմից և գլխավոր մուտքից այն թողնում է ցածր, համեստ տպավորություն, որտեղ գերակշռում են մեծ ապակե մակերեսները: Հարավային կողմում շենքը երևում է իր ամբողջ բարձրությամբ: Էրսկինը ճակատամասը բաժանել է հետաքրքիր կոմպոզիցիայով ու ծավալներով տարբեր չափերի մեծ հատվածների: Հյուսիսային ճակատը պատված է աղյուսով` կարմիր աղյուսի տարբեր ստվերներով: Հեռվից երևացող տանիքի վրա երևում է արևի արտացոլանքը, որը բնորոշ է Էրսկինի ոճին, որը ցերեկային լույսը փոխանցում է լսարանի լուսարձակների միջոցով: Ապակե ճակատամասի միջոցովում ներսից կարելի է տեսնել լայնարձակ համայնապատկեր, որը դիտողի և բնության միջև սերտ կապ է ստեղծում: Ներսում կան ձևավորված աղյուսի պատեր: Ներքևի նախասրահի ժայռային պատերը բնական զգացողություն են հաղորդում: Շենքում առկա են նաև շիկահեր անտառներից ստեղծված պարզ երեսպատումը, ինչը ջերմ հակադրություն է առաջացնում ապակե քարի հետ[1]:

Լսարան

Լսարանի դիզայնը ստեղծելիս ճարտարապետը ոգեշնչվել է հին ամֆիթատրոնի կիսաշրջանաձև հատակագծով: Սա նպատակ ունի թույլ տալ որ 1194 հոգանոց լսարանը լսողն ընկալի առանց էլեկտրոնային ուժգնացման: Այդ նպատակով Էրսկինն աշխատել է ակուստիկ խորհրդատու Նիլս-Էկե Նիլսոնի հետ: Փայտի առաստաղը դեպի բեմ գնացող կտրուկ թեքություն ունի և ձայնի տարածումը առավելագույնի հասցնելու և արձագանքից խուսափելու հնարավորություն: Այս լուծումները նախատեսված էին նաև գեղագիտական էֆեկտ ապահովելու համար:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Much of this description comes from the Stockholm University website, and its page on Aula Magna, accessed April 14, 2018

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Hultin, Olof ; Österling, Ola; Perlmutter, Michael (2002) [1998]. Guide to Stockholm's architecture (2nd edition). Stockholm: Architecture Publishers . Libris 8465772 . 91 86050-58-3
  • Erskine, Ralph; (1998) "Aula Magna, Stockholm" , Architecture, No. 1 Stockholm
  • Egelius, Mats, (1998) "Aula Magna closes the circle", Architecture, No. 1, Stockholm