Հայ ազնվականություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Միջնադարյան հայ հասարակության վերին դասի անդամները հայտնի է որպես նախարարներ, ազատներ նաև ազնվականներ։ Ազատներ (պահլավերեն âzât, պարսկերեն azâd), ազնվական ստորին դաս միջնադարյան Հայաստանում։ Հնագույն հայկական ազնվական տոհմերի մեծ մասը սերում են հայկական հին կրոնի դիցերից։ Օրինակ, Վահեվունի և Մեհնունի ազնվական տները համարվում են Վահագնի և Միհրի, համապատասխանաբար, կրակի ու պատերազմի և երկնային լույսի ու արդարության հայկական հնագույն դիցերի ժառանգները։ Արծրունիների տունը սերում է Սանասարից՝ Մհերի որդուց, Սասնա ծռեր հայկական էպոս, այսինքն նույն հայկական դից Միհրից։ Համաձայն հայկական ազնվականության ավանդույթների, Խոռխոռունի, Բզնունի, Մանդակունի, Ռշտունի, Մանավազյան, Վարազնունի և մի քանի այլ թագավորական տները Հայկ Նահապետի ուղիղ ժառանգներն են, որոնց դյուցազն էին անվանում։‌[փա՞ստ]

Գրականություն[խմբագրել]