Վասիլի Վելիչկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վասիլի Վելիչկո
Vasily Velichko.jpg
Ծնվել էհուլիսի 2 (14), 1860
ԾննդավայրՊրիլուկի, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էդեկտեմբերի 31 1903 (հունվարի 13 1904) (43 տարեկանում)
Վախճանի վայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն
Մասնագիտությունլրագրող և քաղաքական գործիչ
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
ԿրթությունԻրավագիտության կայսերական ուսումնարան
ԿուսակցությունRussian Assembly?
Vasily Velichko Վիքիպահեստում

Վասիլի Լևի Վելիչկո (ռուս.՝ Васи́лий Льво́вич Вели́чко, 1860 հուլիսի 14, Պրիլուկի, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – 1904 հունվարի 13, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս բանաստեղծ, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ, պահպանողական-միապետական գաղափարախոսության հետևորդ, սևհարյուրականների ներկայացուցիչ, Ռուս մարդկանց միության ru հիմնադրման գաղափարական ոգեշնչող[1][2]: Ռուսաստանում հակահայկականության հայտնի ներկայացուցիչներից մեկը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Ռուսական կայսրության Պոլտավայի նահանգի Պրիլուկի քաղաքում, ազնվականների ընտանիքում: Մանկական տարիները անցել են Վերնիգորովշչինա գյուղում, որն իրենց տոհմական կալվածքն է եղել: 1870 թվականից սովորել է Դանիելի անվան Կիևյան պանսիոնատում: 1883 թվականին ավարտել է Իրավագիտության կայսերական ուսումնարանը Սանկտ Պետերբուրգում, ծառայել է Ռուսական կայսրության արդարադատության նախարարությունում, Ռուսական կայսրության պետական գույքի նախարարությունում:

Երիտասարդ տարիներին մոտ է եղել ազատական գրական-գեղարվեստական շրջանակներին: 1880 թվականից հրապարակում է սեփական բանաստեղծությունները (երբեմն Վ. Վորոնեցկի կեղծանվամբ) «Ժիվոպիսնոյե օբոզրենիյե», «Տրուդ», «Սվետ», Նովոյե վրեմա, Նիվա, ինչպես նաև ազատական Նեդելյա և Կնիժկի նեդելի, Ռուսկայաս միսլ, Սեվերնի վեստնիկ, Վեստնիկ Եվրոպի հանդեսներում, ապա հավաքածուների տեսքով՝ «Արևելյան մոտիվներ» (1890, «Восточные мотивы»), «Բանաստղեծություններ մանուկների համար» (1894, «Стихотворения для детей»), «Կովկասյան մեղեդիներից» (1895, «Из кавказских напевов»): «Արևելյան մոտիվներ» հավաքածուն Վելիչկոյին որպես բանաստեղծ մեծ ճանաչվածություն է բերել, իսկ քննադատները նշել են «հեղինակի անկասկած և մեծ բանաստեղծական շնորհը»: 1895 թվականին իր բանաստեղծությունները մտել են Պ. Պ. Պերցովի «Երիտասարդ բանաստեղծություն» («Молодая поэзия») անթոլոգիայի մեջ:

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Velichko’s biography at the Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary
  2. Василий Величко // Черная сотня. Историческая энциклопедия 1900-1917. Отв. редактор О.А. Платонов. М., Крафт, Институт русской цивилизации, 2008.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Апраксин П. Н., Бурнашев С. Н. Последние дни Величко. М., 1904;
  • Бородкин М. М. Памяти Василия Львовича Величко (О его поэзии). Доклад в Русском собрании и Харьковском отделе // Русский вестник. Кн. 2. 1904.
  • Венгеров С. А. Очерки по истории русской литературы. Изд. 2-е. СПб., 1907;
  • Вожин П. Как умер Величко // Русский вестник. Кн. 2. 1904.
  • Восторгов, о. И. И. Борец за русское дело на Кавказе // Прот. Иоанн Восторгов. Полн. собр. соч. В 5 т. Т. 2. СПб., 1995;
  • Вязигин А. С. В. Л. Величко // В тумане смутных дней. Харьков, 1908;
  • Де-ла-Барт Ф. Литературный кружок 90-х // Известия общества славянской культуры. Т. 2. Кн. 1. 1912;
  • [Любомудров А. А.] Памяти патриота. (По случаю кончины В. Л. Величко). Тула, 1904;
  • Нилус С. А. Близ есть при дверех. М.-СПб., 1999;
  • Петров К. В. В. Л. Величко // Исторический вестник. Кн. 2. 1904;
  • Степанов А. Д. Величко Василий Львович // Святая Русь. Большая Энциклопедия Русского Народа. Русский патриотизм. Гл. ред., сост. О. А. Платонов, сост. А. Д. Степанов. М., 2003;
  • Степанов А. Д. Певец Русской идеи. Василий Львович Величко (1860—1903) // Воинство святого Георгия: Жизнеописания русских монархистов начала XX века. / Сост. и ред. А. Д. Степанов, А. А. Иванов. СПб., 2006;
  • Туманов Г. М. В. Л. Величко. // Характеристики и воспоминания. Заметки кавказского хроникера. Т. 2. Тифлис, 1905.