«Աստվածամոր բազիլիկ (Լուհան)»–ի խմբագրումների տարբերություն

Jump to navigation Jump to search
Առանց խմբագրման ամփոփման
No edit summary
No edit summary
'''Աստվածամոր բազիլիկ (Լուհան)''', կաթոլիկ տաճար, գտնվում է [[Լուհան]] քաղաքում, [[Բուենոս Այրես|Բուենոս Այրես]], [[Արգենտինա]]: Նվիրված է Լուհանի Աստվածամորը` Արգենտինայի սուրբ հովանավորին: Բազիլիկը նեոգոթիկայի ոճով է, գտնվում է Բուենոս Այրեսից 70 կմ դեպի արևմուտք, [[Լա Պլատա (Արգենտինա)|Լա Պլատայի]] և [[Սան Իսիդրո|Սան Իսիդրոյի]] տաճարների հետ մեկտեղ համարվում է Արգենտինայի ամենապաշտելի կաթոլիկ սրբություններից:
 
Լուհան գետի մոտ տաճարի կառուցումը կապված է հրաշալի իրադարձությունների հետ: 1630 թվականին պորտուգալացի Անտոնիո Ֆարիա դե Սան` սեփականատեր Սանտյագո դել Էստերոյից, նավաստի Հուան Անդրեային պատվիրում է Բրազիլիայից բերել Աստվածամոր արձանը, որը նա ուզում էր տեղադրել կառուցվող ժամատանը: Հուան Անդրեան ձեռք էր բերել Աստվածամոր միանգամից երկու արձան, որը նա ծովով բերեց Բուենոս Այրես, այնուհետև տեղափոխեց Սանտյագո դել Էստերո: Ուղևորության երկրորդ օրը այնտեղ, որտեղ ճանապարհը հատվում է Լուհան գետի հետ, ձիերը կանգնեցին և չկարողացան առաջ գնալ: Փորձեցին բեռնաթափել, բայց չստացվեց: Միայն այն ժամանակ կարողացան շարունակել ճանապարհը, երբ գետնին իջեցրին մի փոքրիկ արկղ, որի մեջ դրված էր Աստվածամոր արձաններից մեկը: Դա համարվեց հրաշք և վերևից նշան այն բանի, որ ապագայում Լուհանի Աստվածամայրը ուզում է մնալ հենց այդ վայրում: Արձանը բերեցին դոն Ռոսենդո դե Օրամասի տուն, որտեղ դրեցին պատվավոր տեղում: Մարդիկ, լսելով հրաշքի մասին, գալիս էին խոնարհվելու սուրբ կերպարին:
 
Լուհան գետի ափին առաջին ժամատունը հայտնվել է 1685 թվականին: Ուխտագնացներց ավելի ու ավելի էին շատանում, աստիճանաբար ժամատան շուրջը բնակատեղի դարձավ, այն անվանեցին Լուհան: 1730 թվականին բնակավայրը քաղաքի կարգավիճակ ստացավ, իսկ Լուհանի Աստվածամոր ժամատունը դառնում է գործող եկեղեցի: 1763 թվականին այդ նույն վայրում կառուցվել է ավելի մեծ եկեղեցի: Այն տաճարը, որ տեսնում ենք մենք այսօր, սկսել է կառուցվել 1890 թվականի մայիսի 6-ին` ֆրանսիացի ճարտարապետ Ուլրիխ Կուրտուայի ղեկավարությամբ: Եկեղեցին օծվել է 1910 թվականի դեկտեմբերին, չնայած նրան, որ աշտարակները դեռևս չէին կառուցվել: 1930 թվականի նոյեմբերի 15-ին [[Պիոս XI]] պապը Աստվածամոր եկեղեցուն տվեց բազիլիկի կարգավիճակ: Տաճարի լիակատար կառուցումը ավարտվել է 1935 թվականին:
 
Основание храма у реки Лухан связано с [[чудо|чудесными]] событиями. В [[1630 год]]у [[Португальцы|португалец]] Антонио Фариа де Са, [[фазенда|фазендейру]] из [[Сантьяго-дель-Эстеро (город)|Сантьяго-дель-Эстеро]] заказал моряку Хуану Андреа привезти из [[Бразилия|Бразилии]] [[статуя|статую]] [[Богородица|Девы Марии]], которую он хотел установить в строящейся [[часовня|часовне]]. Хуан Андреа приобрёл сразу две статуи Богоматери, которые он доставил в Буэнос-Айрес морем, а далее перегрузил на повозки и повёз в Сантьяго-дель-Эстеро. На второй день пути там, где дорога пересекала небольшую [[река|реку]] Лухан, [[лошади]] встали и не смогли идти дальше. Повозку пытались разгружать, впрягать в неё волов, но она стояла на месте как влитая. Только тогда можно было продолжить путь, когда на землю был опущен небольшой ящик с одной из двух статуй Мадонны. Это было истолковано как [[чудо]] и высший знак того, что будущая Дева Мария Луханская хочет остаться именно в этом месте. Статую Богородицы перенесли в дом дона Росендо де Орамас, где поместили в почётное место. Люди, услышавшие о чуде, стали приходить поклониться святому образу.
 
Первая [[часовня]] у реки Лухан появилась в [[1685 год]]у. [[Паломник]]ов становилось больше и больше, постепенно вокруг часовни выросло селение, названное Лухан. В [[1730 год]]у селение получает статус города, а часовня Богоматери Луханской становится [[приходская церковь|приходской церковью]]. В [[1763 год]]у на этом же месте была построена церковь большего размера. Возведение храма, который мы видим сегодня, началось 6 мая [[1890 год]]а под руководством [[французы|французского]] [[архитектор]]а Ульриха Куртуа. Церковь была [[Освящение храма|освящена]] в декабре [[1910 год]]а, несмотря на то, что [[башня|башни]] ещё не были достроены. 15 ноября [[1930 год]]а [[Папство|папа]] [[Пий XI]] присвоил церкви Богоматери в Лухане статус базилики. Полностью [[строительство|постройка]] храма закончена к [[1935 год]]у.
 
[[Պատկեր:Lateral oeste y parte posterior de la Basílica de Luján.jpg|300px|left]]
1975 թվականի հոկտեմբերիներիտասարդ կաթոլիկների մի խումբ ոտքով ուխտագնացություն կատարեց Բուենոս Այրեսից դեպի Լուհանի Աստվածամայր (ճանապարհը մոտ 70 կմ էր): Այդ օրվանից այս ավանդույթը ամենամյա դարձավ: 1982 թվականի հունիսի 11-ին բազիլիկ է այցելում [[Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս II]]-ը և ծառայություն է մատուցում 700 հազար հավատացյալների առջև: 1998 թվականին Լուհանում Աստվածամոր բազիլկիը հայտարարվում է որպես Արգենտինայի պատմական հուշարձան: 2010 թվականի մայիսի 25-ին Արգենտինայի նախագահ [[Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրչներ|Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրչների]] ներկայությամբ Լուհանի Աստվածամոր բազիլիկում մատուցվեց ծառայություն` ''[[Te Deum]]'', որը նվիրված էր Արգենտինայի 200-ամյակին: Այժմ Արգենտինայի սուրբ հովանավորին են այցելում տարեկան ավելի քան 4 միլիոն ուխտագնացներ: 2011 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Աստվածամոր տաճար ուխտագնացություն կատարեցին միլիոնավոր հավատացյալներ` «Սուրբ Աստվածամայր, օգնիր մեզ հոգալ կյանքի մասին» կարգախոսով<ref>{{cite web
В октябре [[1975 год]] группа молодых католиков впервые совершила пешее [[паломничество]] из Буэнос-Айреса к Деве Марии Луханской (путь составил 70 километров). С тех пор эта [[традиция]] стала ежегодной. 11 июня [[1982 год]]а базилику посетил папа римский [[Иоанн Павел II]] и отслужил [[месса|мессу]] перед 700 тысячами верующих. В [[1998 год]]у базилика Богоматери в Лухане объявлена памятником истории Аргентины. 25 мая [[2010 год]]а в присутствии [[Президенты Аргентины|президента Аргентины]] [[Фернандес де Киршнер, Кристина|Кристины Фернандес де Киршнер]] в базилике Богоматери в Лухане прошло торжественное [[богослужение]] ''[[Te Deum]]'', посвящённое 200-летию Аргентины. В настоящее время святую покровительницу Аргентины посещают до 4 миллионов [[паломник]]ов в год. 2 октября [[2011 год]]а паломничество к Деве Марии Луханской под девизом: «Матерь Божья, помоги нам позаботиться о жизни» совершило более миллиона верующих<ref>{{cite web
| url = http://www.sedmitza.ru/news/2500785.html
| title = В Аргентине более миллиона верующих совершили паломничество в религиозную столицу, чтобы поклониться Деве Марии
| archiveurl = http://www.webcitation.org/6AK60hvap
| archivedate = 2012-08-31
}}</ref>.:
 
Բազիլիկը կառուցված է նեոգոթիակայի ճարտարապետական ոճով, որը 19-րդ դարի կաթոլիկ ճարտարապետության համար ավանդական էր: [[Նավ (ճարտարապետություն)|Նավ]]ի երկարությունը 104 մետր է, լայնությունը` 42 մետր, [[Տրանսեպտ|տրանսեպտի]] երկարությունը 68,5 մետր է: Երկու աշտարակներից յուրաքանչյուրն ունի 106 մետր բարձրություն և օծված է 1,1 մետր բարձրություն ունեցող խաչով: Բազիլիկի ճակատային մասում տեղադրված են առաքյալների և ավետարանիչների 16 քանդակ: Աշտարակներում կան 15 զանգեր, որոնց զանգվածը 55-3400 կգ է և էլեկտրոնային ժամացույցներով կարիլիոն:
Базилика построена в [[неоготика|неоготическом]] [[Архитектурный стиль|стиле]], традиционном для католической [[архитектура|архитектуры]] конца XIX века. [[Длина]] продольного [[неф]]а 104 [[метр]]а ширина — 42 метра, длина [[трансепт]]а — 68,5 метров. Каждая из двух [[башня|башен]] имеет 106 метров в [[высота|высоту]] и увенчана [[крест]]ом величиной 1,1 метр. На [[фасад]]е базилики установлены 16 [[Скульптура|фигур]] [[апостол]]ов и [[евангелист]]ов. На башнях находятся 15 [[колокол]]ов весом от 55 до 3400 [[килограмм]]ов и [[карильон]] с электрическими [[часы|часами]].
 
== Արտաքին հղումներ ==
2983

edits

Նավարկման ցանկ