Jump to content

Ռաուլի օրենքներ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Ռաուլի օրենքներ, լուծիչի հագեցած գոլորշիների ճնշման և լուծույթի եռման (սառման) ջերմաստիճանի կախումը լուծույթի կոնցենտրացիայից արտահայտող քանակական օրինաչափություններ։ Փորձառական եղանակով հայտնաբերել է Ֆ․ Ռաուլը։

Լուծիչի հագեցած գոլորշիների պարցիալ ճնշման հարաբերական փոքրացումը հավասար է լուծված նյութի մոլային բաժնին ` , որտեղ -ը և -ը լուծիչի գոլորշիների ճնշումներն են մաքուր լուծիչի և լուծույթի վրա։ Լուծույթները, որոնք Ռաուլի օրենքներին ենթարկվում են անկախ կոնցենտրացիայից և ջերմաստիճանից, կոչվում են իդեալական (կատարյալ)։ Իրական լուծույթների համար Ռաուլի օրենքներին կիրառելիս անհրաժեշտ է բաղադրիչների մոլային բաժինները փոխարինել նրանց ակտիվություններով, իսկ գոլորշիների ճնշումը՝ ցնդելիությամբ։ Մաքուր լուծիչի համեմատությամբ նոր լուծույթի եռման ջերմաստիճանի աճը () և պնդեցման ջերմաստիճանի փոքրացումը () ուղիղ համեմատական են լուծված նյութի մոլալ կոնցենտրացիային ՝ և ։ -ն և -ն կոչվում են լուծիչի էբուլիոսկոպիական և կրիոսկոպիական հաստատուններ։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 610