Մոնոտոն ֆունկցիա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Մոնոտոն ֆունկցիա (հուն․՝ μονότο-νος — միակերպ, միալար), աճող, չնվազող, նվազող, չաճող ֆունկցիաների միասնական անվանումը։

  1. ֆունկցիան կոչվում է աճող (չնվազող) միջակայքում, եթե այդ միջակայքի ցանկացած և կետերի համար, որոնք բավարարում են անհավասարությանը, տեղի ունի () անհավասարությունը։
  2. ֆունկցիան կոչվում է նվազող (չաճող) -ում, եթե -ի ցանկացած և կետերի համար, -ից հետևում է () անհավասարությունը։ Տրված ֆունկցիան կարող է լինել աճող մի միջակայքում և նվազող՝ մեկ ուրիշում։ Օրինակ՝ ֆունկցիան աճում է -ում և նվազում՝ -ում։ Եթե -ի ցանկացած կետում տեղի ունի () անհավասարությունը, ընդ որում -ի միայն վերջավոր քանակությամբ կետերում, ապա -ը աճող (նվազող) է -ի վրա։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 14 CC-BY-SA-icon-80x15.png